Home sweet home

Het is weer eventjes geleden dat ik hier iets neerpende. Niet dat ik het te druk had of toch niet drukker dan anders. Ik had wel een hele berg strijk te verzetten na de sneeuwvakantie en het huis moest ook eens door Mr. Proper, M. en mij onder handen genomen worden - moeders doen dit nog al eens voor ze op vakantie gaan, maar persoonlijk vind ik het redelijk nutteloos dat een gepoetst huis een week onder het stof moet kamperen, als de bewoners er niet eens zijn -, maar voor de rest ging alles zijn normale gangetje.

De week na de vakantie heb ik vooral van 'thuis' genoten en daarom dat ik eerder daar was dan hier. Ik heb genoten van ons veel te kleine terrasje en Frigo die toch weer eens bij de buurman moest gaan snuffelen, maar meestal toch weer terugkomt als je hem doet schrikken. Van het zonnetje dat op ons kleine terrasje scheen - en gelukkig nog altijd schijnt. Van onze grote gemakkelijke zetel en de bijhorende korte - en soms langere - dutjes, samen of alleen, ... Van het gietertje waarmee ik vrolijk door ons appartementje dartel om de dorst te lessen van recent ontluikende peterselie en basilicum. Van ons appartementje in het algemeen.
Ik hou ervan door de kamers te dwalen met Frigo achter mij of naast mij, om hier en daar een beetje op te ruimen, ginder een tijdschrift vast te nemen en te lachen bij een grappig artikel, te zien hoe de ramen vuil zijn, spontaan een spons vast te nemen en de ramen te beginnen wassen, om er dan mee op te houden als de strepen toch zichtbaar blijven met het geweerkaatste zonlicht op het raam.

En telkens ik op het werk zit, denk ik al aan de avond dat ik weer knusjes in mijn nestje kan zitten, bijna - ik kom ook wel eens graag buiten - als een echte huismus. Tjiep, tjiep. Oost west, Thuis best!