Soms heb je zo van die momenten dat je je levenswijsheid van bijna een kwarteeuw jong spontaan met iedereen deelt. Een ananas alleen al kan daar aanleiding tot geven. Die eruit-flap-momenten kunnen uiteenlopende reacties geven: blozende wangen, verbaasde gezichten, geschokte blikken, noem maar op.
Dat daar de rest van de avond verder over gegrapt en gelachen wordt, wil dan zeggen dat ze met het verwerkingsproces bezig zijn. Het bleek echt om een openbaring te gaan. Wie had dat gedacht? Gelukkig zit ik tegenwoordig goed in mijn vel en kan ik daar zelf even hard mee lachen, terwijl sommigen zich in mijn plaats dan toch gegeneerd voelen.
Genoeg gelachen, nu: humor. Als échte bollebozen trokken we naar een serieuze kwis. Niet iedereen deed even hard mee en iemands blaffeturen vielen bijna dicht, maar dat kon toch de pret niet drukken. Terwijl we heel de avond in de top 5 bleven hangen, naarstig puntjes natelden en gingen klagen als de jury in fout was, zakten we tijdens de allerlaatste ronde toch naar de zesde plaats. Van een climax gesproken. De avond was toch een succes, ook al keerde ik dan huiswaarts met een fles klaarblijkelijk slechte wijn, uitgaand van het feit dat van mijn soort fles nog 4 flessen bleven staan op het podium.
PS: Het spreekt voor zich dat ik de 'openbaring' in intieme kring houd en niet over het ganse net uitsmeer. Laat jullie verbeelding vooral de vrije loop, maar breng ze niet op hol, aub.
skip to main |
skip to sidebar
Sylvie et sa vie
In 1984 werd er eens een klein meisje geboren, waarvan de mama elke nacht moest opstaan om haar bijkomend eten te geven. Ondanks de spreekwoordelijke stoempen onder haar gat, is dat meisje, Sylvie genaamd, redelijk klein gebleven en eet ze nog altijd bitter weinig. Zij eet om te leven en leeft niet om te eten. Desserten en alle andere zoets worden daarentegen wel gretig naar binnengewerkt. En tot nu toe wordt ze daar tot grote frustratie van haar zusje en mama, – hout vasthouden – niet dikker van. Zij is een gelukzak en ze weet het.
Al van kleinsaf is het kleine meisje gepassioneerd door talen, beginnend bij het Frans en van zo gauw haar mama haar aanstak met de Spanje-microbe , ook het Spaans. Volhardend als zij is om de Spaanse taal te blijven spreken, blijft ze na haar Master Vertalen Frans-Spaans, conversatie volgen bij een toffe Spaanse madam, omdat ze ooit professioneel toch dagelijks bezig zou willen zijn met haar lievelingstaal. Vacatures, anyone? Laat het haar dan alstublieft weten. Omwille van haar taalgevoeligheid kan ze wel eens de neiging hebben om mensen te verbeteren en heeft ze een grondige hekel aan dt-fouten. Dat eerste doet zij echter niet met opzet en gelieve haar daar dan ook voor te vergeven. Wat betreft dt-fouten, is ze onverbiddelijk, of het moest zijn dat u haar versteld kan doen staan met een briljante woordspeling. Het taalwonder dat de woordspeling is, kan een fout tegen de dt-regels in het niets laten verdwijnen. Maak van deze tip gerust gebruik.
Sylvie is van sterrenbeeld een stier, misschien vandaar dat rood haar absolute lievelingskleur is en dat rode voorwerpen, kledingstukken etc. op haar werken als een rode lap op een stier en er spontaan de gedachte ‘hebben, hebben, hebben!’ in haar opkomt. Enkele minuten later is dat voorwerp, kledingstuk, etc. meestal ook wel van haar. Het moet haar stiernatuur zijn die haar dan domineert. Haar laatste buit is de bloedrode en bloedmooie broodrooster van Hema.
Niet alleen houdt zij van rood, ook houdt zij van kersen, in alle vormen en formaten: kersensnoepjes van Kruidvat, kersenoorbellen, kersensjakossen, gewone kersen, enz. (ook niet toevallig in rode kleur). Lachebek Sylvie wordt ook blij van het zonnetje en eet heel graag chocolade of mokka-ijs tijdens een aflevering Friends of een Spaanse film. Haar favoriete uitstapjes zijn electro-feestjes, zee-uitstapjes, rommelmarktuitjes & festivalletjes. Vragen staat vrij, moest u nog meer over haar willen weten.
Sylvie schrijft op haar blog, omdat dit een uitlaatklep is voor haar richtingloze gedachten, dwaze ideeën en banale dagelijkse bezigheden, en ook simpelweg omdat ze graag schrijft. Het is geen hoogstaande literatuur en geen verplichte literatuur. U bent vrij te komen en te gaan wanneer u wil en zelfs om te komen gluren, zonder dat zij weet dat u er eigenlijk bent of bent geweest. Reacties worden geapprecieerd, maar als u incognito wil blijven, vindt zij dit ook niet erg. Sylvie beschrijft haar leven zoals het is en schrijft over reële personen, doch tracht –lukt niet altijd - dit te verdoezelen door initialen te gebruiken. Zij heeft respect voor elke persoon in haar leven. Moest dit anders blijken in haar blog, dan was dit niet haar intentie en biedt zij hiervoor op voorhand haar welgemeende excuses aan.
Voor reacties, slechts één adres: laviedesylvie@gmail.com
Posts
2 opmerkingen:
Toch niet de pineapple grap hé...
Hoe gaat de pineapple grap? :-)
Een reactie posten