Mensen zeggen wel eens dat je pas iets vindt, als je niet zoekt. Wél, ik was ook absoluut niet op zoek. Ik had lijk zelfs genoeg van het mannelijke ras, omdat ik net gedumpt was, en dan nog net vóór het festival, waar ik met de 'ex' kaarten voor gekocht had. Prijsbewust als ik ben, was ik niet van plan die kaart zomaar in de poubelle te smijten en trok ik mijn stoutste (toen nog) skateschoenen aan om toch naar het festival te gaan met een vijf jaar jongere vriendin (bij gebrek aan beter, maar achteraf gezien ben ik haar wel heel dankbaar). De broer van de jongere vriendin was daar ook en bekommerde zich samen met een ander mannelijk exemplaar over ons. Gezien het mannelijk ex-exemplaar ook netjes zijn toegangsticket had omgeruild voor een bandje en soms onze wegen kruiste, kwam ik soms wel in penibele situaties terecht. Wonden helen niet snel en ik was bij wijze van spreken nog maar de avond van tevoren letterlijk en figuurlijk plat op mijn bek gegaan. M. ontpopte zich tot een ware 'zakdoekaanreiker' (als dat al een woord mag zijn) en zorgde snel voor zonneschijn na de spreekwoordelijke regen o.a. door een om-ter-langste-in-de-ogen-kijken-weddenschap met een cocktail voor de winnaar. (vraag me niet wie de winnaar ook weer was)
Anyway, om een lang verhaal kort te maken: na een fantastisch festivalweekend, herzag ik mijn mening over jongens en besloot ik dat ik M. niet zomaar mocht laten gaan. Zoals Sarah het met een mailtje deed, ontfutselde ik bij een vriendin die in dezelfde straat woonde hét gsm-nummer en waagde ik zo mijn kans.
M. had wel een geheugensteuntje nodig, want hij wist na het festivalweekend niet meer wie ik was ... Als het bier is in de man, .... (vul zelf aan) (gelukkig werken mijn charmes ook op nuchtere mannen).
Het mannelijke ex-exemplaar wou mij terug, toen M. en ik een week later een koppel werden.
Kans verkeken!
'En ze leefden nog lang en gelukkig ....'
Posts
1 opmerking:
oh, sweet!!
Een reactie posten