Tweede editie van 'ik word oud'

Ik kan het gewoon niet helpen, écht niet!

Als het al zo'n drie uur aan een stuk aan het stortregenen is,
als mijn rug kleddernat is van het van de paraplu aflopende water,
als mijn voeten pijn beginnen doen van het constante recht staan in de drassige wei,
als de wind alles nóg veel kouder aan doet voelen,
...

dan wil ik gewoon naar huis. Punt. En een warme chocomelk drinken of zo.
En zélfs Jan Van Biesen kan dan voor mij de pot op, eerlijk gezegd.

(but then again: misschien had ik gewoon méér moeten drinken, net als de rest.)