
Tot voor kort heb ik het heel druk gehad. En dan zal u denken: 'voor leuke dingen moet je tijd máken', maar als je je tijd moet verdelen tussen deeltijds gaan werken, les geven op maandag- en dinsdagavond, lesvoorbereidingen maken, tussendoor nog wat vertalen en de lerarenopleiding volgen, dan is dat niet van de poes. Maar tot vorige week is daar een eind aan gekomen. De lesopdracht zit er weer op, waardoor er weer wat meer ruimte is voor 'de belangrijke dingen in het leven'.
Alsof hij het wist, is mijn metekind Basiel lekker in de buik van de mama blijven zitten, tot mijn drukke periode voorbij was. Hij heeft zelfs gewacht tot ik gedaan had met shoppen en een behoorlijke buit gescoord had (voldoening alom). Ik weet dus nu al dat wij de beste vrienden gaan worden. En het is een geweldig schoon manneke (zie boven).
En zoals zo vaak in het leven, moet een ander leven soms plaats maken voor een nieuw. De grootmoeder van M. vond dat haar taak op deze wereld erop zat en liet de ganse familie verweesd achter.
En dat allemaal op één week tijd. Eén week in een mensenleven. Dat is lijk 'niets'.
M. was met vrienden op sneeuwvakantie. Het is echt zót wat je op een week tijd allemaal kan missen.
2 opmerkingen:
Ik krijg daar precies een beetje kippenvel van...
Waarvan? Toch niet van Basiel?
Een reactie posten