28 weken geleden was ik nog maar net uit mijn zoveelste donkere put recht gekrabbeld en vond dat buikbewonertje dat het tijd was om wat licht in ons leven te brengen, iets waar we nog altijd onze pollekes voor kussen.
Iets meer dan 28 weken geleden kreeg ik van de directeur waar ik al eens vervangingen Spaans had gedaan, de kans om op het secretariaat een vervanging te komen doen, wat een welkome job bleek te zijn na al de stress in de privé. Ik leerde werk opnieuw 'los te laten' en hoe het is om supercollega's te hebben en een geweldige baas. Ik besloot met mijn vertaalbureau te stoppen, maar wel de lerarenopleiding te blijven volgen, want te veel is nu eenmaal te veel.
28 weken ver durf ik mij al wel eens zorgen te maken over datzelfde contract dat einde van de maand afloopt, terwijl de uitgerekende datum nog veraf lijkt (nú nog). Maar zoals M. zegt: 'Het is wat het is' en uiteindelijk komt alles wel goed. Ons kleintje zal niks tekort komen, want hij zal heel graag gezien worden.
Posts
2 opmerkingen:
Wow, er is precies het één en ander veranderd in je leven, zo 28 weken later.
Veel succes met de komende weken!
Oooh.. Mooi!
Je buik en je tekst! :-)
Een reactie posten