Regen, regen, ik kan daar niet tegen

Wat ik mij ineens afvroeg:

Moest ik nu niet op twee wielen naar het werk moeten fietsen, zou het dan niet gemakkelijker zijn om met neerslag om te gaan? Zou ik dan niet lichtvoetiger al lachend de auto instappen, zonder ook maar iets te geven om de slagregen op de voorruit? Is het niet omdat ik op de fiets de regen moet trotseren, dat ik een zekere haat ontwikkeld heb voor dat bepaalde weergebeuren? Of werkt de regen gewoon algemeen op het gemoed van mensen?

Ik denk toch dat moest ik de deur uitstappen, de paraplu zou moeten gebruiken tot aan het portier van de auto, dat mijn humeur iets beter zou zijn, wat iedereen ten goede zou komen. Ik zou in ieder geval al droog in een auto zitten en droog aankomen op het werk. Mijn broek zou niet drie kwart van de dag moeten opdrogen (leve de chauffage in dat geval) om dan tegen dat het avond wordt, weer door de regen te moeten en hetzelfde scenario mee te maken. In dat geval: word je dan van droge kleren beter gezind? Dat is pas een vraag met een echt vraagteken achter.

Een wijs iemand heeft mij eens gezegd dat de situatie is wat ze is, maar het gaat er enkel om hoe je daar mee omgaat. In dat geval zou ik goedgezind moeten zijn, welk weer het buiten ook is. Droog of nat, koud of warm. Maar hoe ga je dan om met doornatte kleren, terwijl je nog een hele werkdag door moet? Is toch niet het leukste gevoel dat er bestaat ...

Ach wat, ik wil gewoon een auto!