vrijdag 1 mei 2009
Mysterieuze verdwijning
U zal het misschien al gemerkt hebben: blogbericht nr. 100 is op mysterieuze wijze verdwenen. Ik, mijn beste lezers, weet waarom het weg is: ik heb het met mijn hoogsteigen delete-knop persoonlijk verwijderd.
De reden heeft met volgende gebeurtenis te maken:
Een doordeweekse werkdag. Routinegewijs ging ik koffie/chocomelk/thee halen voor de aanwezigen op de afdeling (voor de afwezigen haal ik nog steeds geen koffie, dat is tegen mijn principes). Alles verliep zoals normaal, totdat ik een collega tegenkwam die mij begroette met : 'Ha, La Vie de Sylvie', gevolgd door een schaterlach. Heel eventjes stond ik als aan de grond genageld en schoten er woorden als 'huh?', 'hoe?' door mijn gedachten. En beste lezers, die woorden hangen nog altijd in mijn bovenkamer rond. Ik vraag mij nog altijd af hoe die collega mijn blog ontdekt heeft. Maar vast staat dat hij klaarblijkelijk ontdekt wordt door meer en meer collega's, waardoor voorzichtigheid geboden moet worden. Ik moet hier op mijn tellen en vooral op mijn woorden passen, wat minder over werkgebonden situaties vrijgeven, want je weet maar nooit of de baas ook stiekem meeleest!
Bij deze wordt op deze dag van de Arbeid beslist dat de blogberichten over 'arbeid' en dergelijke schaars en zeldzaam zullen worden op La Vie de Sylvie. Moest ik toch mijn ei over het werk kwijt willen hier, dan zal dat bericht enkel gelezen kunnen worden met een paswoord.
En nu ga ik eventjes op blogspace rondneuzen hoe je dat juist doet! Een prettig weekend aan iedereen!
De reden heeft met volgende gebeurtenis te maken:
Een doordeweekse werkdag. Routinegewijs ging ik koffie/chocomelk/thee halen voor de aanwezigen op de afdeling (voor de afwezigen haal ik nog steeds geen koffie, dat is tegen mijn principes). Alles verliep zoals normaal, totdat ik een collega tegenkwam die mij begroette met : 'Ha, La Vie de Sylvie', gevolgd door een schaterlach. Heel eventjes stond ik als aan de grond genageld en schoten er woorden als 'huh?', 'hoe?' door mijn gedachten. En beste lezers, die woorden hangen nog altijd in mijn bovenkamer rond. Ik vraag mij nog altijd af hoe die collega mijn blog ontdekt heeft. Maar vast staat dat hij klaarblijkelijk ontdekt wordt door meer en meer collega's, waardoor voorzichtigheid geboden moet worden. Ik moet hier op mijn tellen en vooral op mijn woorden passen, wat minder over werkgebonden situaties vrijgeven, want je weet maar nooit of de baas ook stiekem meeleest!
Bij deze wordt op deze dag van de Arbeid beslist dat de blogberichten over 'arbeid' en dergelijke schaars en zeldzaam zullen worden op La Vie de Sylvie. Moest ik toch mijn ei over het werk kwijt willen hier, dan zal dat bericht enkel gelezen kunnen worden met een paswoord.
En nu ga ik eventjes op blogspace rondneuzen hoe je dat juist doet! Een prettig weekend aan iedereen!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
ja, nu een beetje oppassen he. Want het gaat vlug de ronde op het werk....als je een blog hebt.
Oppasseeeeeen
liefs
Een reactie posten