Een geluk en twee ongelukken

Wat heeft Sylvie intussen weeral uitgestoken, vraagt u zich misschien af? En dat is een terechte vraag, waar ik doodeerlijk op ga antwoorden. Ik ben niet in de designstoel hierbeneden gaan zitten, maar ben meerdere malen in mijn banale zetel gaan liggen, want tegenwoordig is is het duo 'fut' & 'energie' waarschijnlijk overal terug te vinden, behalve in casa Sylvie.

Er was goed en slecht nieuws te horen en/of te bekijken. En zoals de meeste mensen, ga ik ook de volgorde respecteren en u eerst het slechte nieuws brengen, om met een vrolijke noot te kunnen eindigen:

- slecht nieuws nr. 1: de Marimekko-schaal en -schaaltjes waar ik mijn oog op had laten vallen op Ebay en waar ik al volop over aan het fantaseren was (een beetje zielig misschien, fantaseren over servies, maar ach), vlogen in een halve minuut voor afloop voor mijn verbaasde ogen de deur uit. Man, sommige mensen zijn snel! No Marimekko for me.

- slecht nieuws nr. 2: ja, er is nog meer slecht nieuws. Sylvie heeft zich namelijk in het zak laten zetten, Sylvie is opgelicht! Val van uw stoel, schreeuw het van de daken: de wereld is niet zo goed als wij zouden denken (bij deze stinkt de wereld nogmaals, zucht). Leergierig als Sylvie is, had ze in de zomer een abonnement genomen op het enige Spaanstalige tijdschrift in ons Belgenland en had zij hiervoor als brave burger de 30 euro aan zuurverdiende centjes netjes op het juiste rekeningnummer betaald, want dat doet een brave burger nu eenmaal. In september dacht ze nog eens terug aan die plotse leergierige ingeving, maar bedacht ze dat ze nog altijd geen één exemplaar in de bus gekregen had.
Dus ging zij op onderzoek uit. Wat blijkt? Mailboxen zitten overvol, het telefoonnummer van het vzw bestaat klaarblijkelijk niet meer. Verdeelpunten van het tijdschrift zitten zelf met een dilemma, want zij hadden voor advertenties betaald. Advertenties die waarschijnlijk nooit zullen verschijnen. Maar ... Sylvie laat het hier niet bij en gaat dit tot de grond uitspitten. Wordt vast en zeker vervolgd.

En dan eindelijk de geweldig positieve noot:

Ik ben zo'n gelukzak dat ik M. in mijn leven heb. Omdat hij elke dag voor mij klaarstaat, omdat hij het eten maakt en soms ook de afwas doet, omdat hij kan leven met mijn rommel, omdat hij kan leven met mij en mijn persoonlijkheid, omdat hij het lichtje is als ik thuiskom van een donkere dag ... En ook vooral omdat M. voor tickets van het concert van Lily Allen gezorgd heeft! Zomaar, niet voor mijn verjaardag, niet voor onze verjaardag, niet omdat het moet, maar omdat het mag.

En dat, mijn beste mensen, overtreft nu eens alle slecht nieuws dat ik gehad heb en ooit nog ga krijgen. Viva el amor!