maandag 5 juli 2010
Geen tijd, geen tijd
Tijd vliegt snel en tijd is er in de meeste gevallen veel te weinig (het konijn van Alice in Wonderland kan daar van meespreken), want geef toe: als je 8 uur op een werkdag op het werk spendeert en dan nog eens gemiddeld 8 uur wil slapen (ik ben niet om aan te spreken als ik minder dan 7 geslapen heb gemiddeld), dan blijft er al niet veel meer over, als je ook nog huishoudelijke taken te verrichten hebt. Het is trouwens echt onmenselijk wat er allemaal van een vrouw verwacht wordt in deze hypermoderne tijden, maar daar gaan we het nu niet over hebben, want dan ben ik helemaal mijn draad kwijt.
Mijn mama is ook van het soort dat nooit tijd heeft en vandaar dat we er pas zondag toe gekomen zijn om mijn naaimachine (jaja, u weet wel, dat ding dat ik vorig (!) jaar gekocht heb) van naderbij te bekijken. Alleen had ik al een glaasje teveel op wegens gezellig begin van een barbecue en valt het nog af te wachten of ik de werking van mijn naaimachine nuchter ook nog kan achterhalen.
We zien wel. Ik kan al niet wachten tot mijn vakantie (van 2,5 week notabene - waarom ging ik ook alweer niet in het onderwijs?) begint, om vanalles met mijn stikbeest uit te proberen.
Maar nu nog niet. Nu heb ik nog geen tijd, want er ligt hier weer een vuile vloer onder mij te wachten die dringend met nat gedaan moet worden. En zo vliegt een mens zijn leven aan zijn neus voorbij. Erg hè?
Mijn mama is ook van het soort dat nooit tijd heeft en vandaar dat we er pas zondag toe gekomen zijn om mijn naaimachine (jaja, u weet wel, dat ding dat ik vorig (!) jaar gekocht heb) van naderbij te bekijken. Alleen had ik al een glaasje teveel op wegens gezellig begin van een barbecue en valt het nog af te wachten of ik de werking van mijn naaimachine nuchter ook nog kan achterhalen.
We zien wel. Ik kan al niet wachten tot mijn vakantie (van 2,5 week notabene - waarom ging ik ook alweer niet in het onderwijs?) begint, om vanalles met mijn stikbeest uit te proberen.
Maar nu nog niet. Nu heb ik nog geen tijd, want er ligt hier weer een vuile vloer onder mij te wachten die dringend met nat gedaan moet worden. En zo vliegt een mens zijn leven aan zijn neus voorbij. Erg hè?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten