Ik ben net terug van het festival in Dour, een boerengat ergens in 'the dirty south of Belgium', om het zo te verwoorden in navolging van de hit van The Subs op het moment.
Een aantal jaar geleden zat ik daar nog 4 dagen lang; vorig jaar was ik er 2 dagen en had ik nog spijt dat ik geen 4 dagen was gegaan; dit jaar was het voor mij al lang goed na 2 dagen feest.
Word ik oud?
Ik weet niet waarom, maar ergens sta ik niet meer te springen voor korte nachten met oordopjes maar toch nog oorverdovend campinglawaai ('Doureeeeeeeeeeuh'), kapotgesneden tenten en waggelende zatlappen die altijd net voor mijn voeten moeten lopen. Natuurlijk heb ik mij wel rot geamuseerd, toen ik de chocoladejenever net iets te gauw had binnengespeeld en ik dat tien minuten later wel gewaar werd en wou elke spiertje in mij dansen, toen Etienne de Crécy zijn 'beats 'nd cubes' op de wei losliet, maar er waren ook heel vermoeide momenten en momenten van zinsverbijstering 'wat sta ik hier eigenlijk te doen?'. Ik stak het op de zware laatste werkweek, M. zag dat ik het festivalgevoel aan het ontgroeien was.
En misschien heeft hij wel gelijk.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Posts
1 opmerking:
Ken het gevoel... net hetzelfde gehad toen ik er een stuk of 6 keer ne 5 dgen marathon heb doorgebracht.
Een reactie posten