Hoe vrolijk ik ook altijd mag zijn of althans soms lijken, ik kijk niet zo uit naar de joyful verplichte kersttralalie & tralala. Verplichte familiebijeenkomsten, socializen met mensen die je anders maar één keer per jaar ziet (en meer hoeft dat soms ook niet te zijn), opgelegde kerstcadeau's (en dan moeten het nog eens de juiste zijn ook, want de massaconsumptiemens van tegenwoordig is niet meer met alles blij), zes keer op een weekend moeten aanschuiven aan een rijkelijk gevulde tafel en je dan na de feestdagen moeten beklagen dat er toch wat 'feestkilo's' zijn blijven hangen: ik vind er niet zo veel falala aan.
Een kerstboom staat bij ons ook niet in de woonkamer te blinken. M. en ik zijn gewoon niet zo christmas-minded, zo blijkt. Triestig eigenlijk, hè?
Maar ho, wie zijn wij (alleszins geen familiemensen zal u denken)?
U heeft natuurlijk het volste recht om wel van dit soort feestelijke taferelen te genieten.
Sylvie, M. en Frigo de killerkat wensen u dan ook warme, gezellige feestdagen toe.
En voor u denkt dat ik nu helemaal de depressieve en pessimistische toer ben opgegaan, wees gerust, de vrolijke Sylvie will be back in 2011, al dan niet met wat kilo's meer op haar poep.
En dan zal ik mij nu maar eens gaan optutten voor familiebijeenkomst nummer 1.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten