Tegenwoordig heb ik de baby-blues. Nee, niet datgene wat prille moeders ervaren, nadat ze hun spruit (liefst) heelhuids op de wereld hebben gebracht, maar dat i wanna be a mommy too-gevoel.
En velen zullen dit een openbaring vinden, want had u mij dat vorig jaar gevraagd, had ik nog prompt 'oh neee' geantwoord, maar vandaag de dag wordt dat gevoel telkens maar groter en groter. En zelfs in mijn dromen besluipt het mij, zélfs als ik er niet bewust mee bezig ben.
Maar wat wil je dan ook, als ze met baby's om je oren slaan? Dan kun je toch lijk niet anders? Hier een nichtje, daar een neefje, ginder nog een twee jaar oudere zus die 'er ook aan gaat beginnen'.
En dat terwijl ik er eigenlijk nog van zou moeten profiteren dat er nu nog geen rekening gehouden moet worden met kroost, dat we de deur gewoon achter ons dicht kunnen trekken, zonder een oppas te moeten regelen. Maar hè, ik ben dan ook altijd tegendraads hè.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Posts
5 opmerkingen:
Ge zijt niet de enige. Bij ons is het ook ontzettend aan het kriebelen. Volgend jaar beginnen wij eraan hebben we besloten.
Bij mij is het net het omgekeerde: hoe meer ik het settelen met kids in mijn omgeving zie, hoe meer ik al gillend wil weglopen.
Niettegenstaande, als het zover is, kijk ik al uit naar de verhalen over mini-Sylvie ;-)
Of mini-Sylvester ;-)
Ach, zonde dat we daar een ander Y of X-chromosoom voor nodig hebben hè .. Want de leverancier van dat chromosoom heeft er nog niet al te veel zin in. Zucht.
Don't worry, alles op zijn tijd Sylvie. Ik heb ook lang moeten zagen, en bij mij kwam dat gevoel met vlagen. Maar geniet inderdaad maar van het feit dat je eender welke reis eender wanneer kan plannen en al die andere impulsieve dingen kan doen! Die baby komt er wel. Je vriend weet toch dat je dat graag wilt ooit, dus geef hem maar wat tijd. Maar dat is niet makkelijk he! :-)
Een tip: bij mij hielp het als ik niet aan zijn mouw kwam trekken en zeuren, maar wel als ik begon over "maar alléé, zou je dat nu ook niet keischattig vinden, zo van die kleine pyjamaatjes die liggen te verwarmen op de chauffage, fuifjes in de living met z'n drieën of viertjes op vrijdagavond, of staartjes in meisjeshaartjes maken..?!". Dat hielp wél! Maar dan heb ik nog wel anderhalf jaar moeten wachten hehe :-)
Komt goed!
Hey Sarah, merci voor het advies!
We zullen wel zien zeker! Ooit kan ik ook zoiets aankondigen op mijn blog ;-) Hopelijk ben jij voluit van je zwangerschap aan het genieten en weet je stiekem al wat het gaat worden ondertussen!! Ik ben in ieder geval ook heel benieuwd naar het geboortekaartje ...! Zal weer wel iets heel moois worden.
Een reactie posten