Vogelperikelen

Voor wie het nog niet wist, ik ben een énorme poezenvriendin. Een échte kattenmadam.

Ik weet niet hoe het gekomen is. Vroeger woonden wij op een ini-mini appartement en hadden wij een kater Joren, die het kennelijk véél fijner vond om aan de stammen van bomen te krabben bij mijn grootmoeder thuis en niet meer mee naar huis wilde, toen wij van onze vakantie in Spanje terugkwamen (can you blame him?). Met pijn in het hart hebben we Joren dan zijn zin gegeven en hebben ze hem later moeten inslapen, omdat zijn longen telkens vol water liepen, het arme beest. Als kleine Sylvie vond ik dat enorm triest, ook al krabde Joren vroeger mijn benen vol, als ik naar het wc moest en hij mij zat op te wachten vanachter de kast.
Van zodra M. en ik alleen gingen wonen, heb ik hem dan ook de oren van het hoofd gezaagd omdat ik een kat moest en zou hebben. Koppig als ik ben, kreeg ik dan ook mijn zin en verwelkomden we Frigo in ons leven.

Frigo is een rasechte kater en een echte vechtersbaas, maar los daarvan komen wij goed overeen. Sinds hij een tuin (en de omgeving rondom) cadeau heeft gekregen bij de aankoop van ons huisje, is de liefde nog groter tussen ons en kruipt hij zelfs op zeldzame momenten bij mij op schoot. Ik kan daar dan zó van genieten, dat de tijd even stilstaat, dat ik die koek waar ik zin in had, wel later uit de kast ga halen en ik nog wel even 'ophoud', hoewel ik eigenlijk wel dringend naar het toilet moest. Kat is koning.

Kat is ook dankbaar. Hij spint als je hem eten geeft, als je hem over zijn bolleke aait of achter zijn oorkes, enz. Allemaal heel fijn. Ware het niet dat Frigo ook zijn dankbaarheid uit door gevleugelde cadeau's mee te brengen van zijn tochten in de verre wereld, al dan niet in levende staat. Al dan niet met of zonder bloedvergieten en meestal gegrom inclusief, als je hem zijn dankbare cadeau wil afnemen. En meestal ben ik alleen thuis, als hij zo'n toeren uithaalt. Ook heel fijn.

Later, als ik weduwe ben - als je al weduwe kan worden, als je alleen wettelijk samenwoont -, neem ik een hoopje katten in huis en dan ben ik nooit alleen.
Laten we dan alleen maar hopen dat ze niet allemaal zo'n jagersinstinct hebben als onze Frigo.