Het is zover. Ik heb het weer te ver laten komen.
Ik ben te ver van mezelf verwijderd en moet terug voeling met mezelf krijgen, aldus de psychologe.
Als je te ver van jezelf af staat, zie je door het bos de bomen niet meer en weet je het gewoon allemaal niet meer.
Zeer frustrerend, zeer vermoeiend en energievretend.
Dus als u weer eventjes niets hoort of leest van mij, dan weet u dat ik naar mezelf op zoek ben, naar iets wat letterlijk dicht bij mij staat, maar figuurlijk veraf. En ik moet eigenlijk ook nog zoeken hoe ik dat moet doen, zo naar mezelf zoeken, want dat is allemaal makkelijker gezegd dan gedaan.
En ondertussen bijt ik ook op mijn tanden, want mijn emmertje is vol. Mijn energie is op. Alles wat ik moet doen is te veel en mijn zetel is mijn beste vriend (naast M. natuurlijk).
Over een tweetal weken eindelijk mijn eerste verlofweekje van het jaar. En óf dat deugd gaat doen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Posts
9 opmerkingen:
ik denk dat wij vooral eens een pintje of een cocktail moeten gaan drinken.
Neem maar rustig je tijd meisje. Iedereen raakt zo het pad wel eens kwijt. En die cocktail van Sid Frisjes dat klinkt niet slecht, toch?
Als ik je blog lees, zie ik toch veel overeenkomsten met mezelf. Ik lig momenteel ook totaal met mezelf in de knoop en heb de stap naar een personal coach gezet (psychool heb ik ook geprobeerd, maar vond ik net iets te beperkend). We kunnen altijd eens via mail verhalen uitwisselen via mail! Je hart luchten bij iemand die ver van je af staat kan helpen. Je mag me dus altijd mailen, moest je een 'gelijkgestemde ziel' willen. :-) (evi.plettinckx@hotmail.com).
En idd.. een cocktail helpt wel (eventjes).. :-)
Oh god, we lijden wel massaal aan hetzelfde kwaaltje tegenwoordig he, overal hetzelfde verhaal! Hopelijk vinden we allemaal snel wat we zoeken :)
Merci voor de lieve reacties :) Fijn te weten dat ik niet alleen ben in deze grote, boze wereld.
@ Sid: Deal! When?
@ Evi: Ook deal!
Als het zou helpen, geef ik u met plezier een virtuele knuffel! ;)
Veel goede moed he!
Maar schattie toch, het hangt precies in de bloglucht. Reflecteren over jezelf is goed, maar kan je ook gek maken, ik spreek uit ervaring. Toch ben ik ervan overtuigd dat je door te reflecteren ook weer op de rails zult terecht komen. Zeker jij! En neem alvast maar een tussenstop in een café zoals Sid Frisjes oppert. You can do it, meid!!!
Thanks virtuele vriendjes :)
Ik hoop oprecht dat het al wat beter met je gaat!
Een reactie posten