Kwartet

Eigenlijk verdien ik soms kletsen op mijn blote poep, want wij wonen nu toch al 1,5 jaar in ons huisje en de goede intenties zijn er altijd wel om ons nestje 'aan te kleden', maar van afstel komt meestal toch uitstel.
Lees: boven hangen er nog geen fatsoenlijke gordijnen - voor u nu gaat denken dat jan en alleman in onze slaapkamer kan binnen gluren: daar hangen gordijnen van ons mams die er wel ooit al beter hebben uit gezien, maar kom, een gekregen paard kijk je niet in de bek he (of is het nu mond, want ik meen mij te herinneren dat een paard ook benen had). Lees ook: het merendeel van de muren is nog lichtelijk 'kaal'. En M. wil daar verandering in.
Maar weet u: ik ben nogal perfectionistisch én ik wil dan ook alleen het beste aan mijn muur. Lees: zoals in de woonboekskes (oh wat word ik daar toch vrolijk van, van boekjes als VT wonen, 101 Woonideeën, ...) en niet zoals er in de Ikea voorgedrukt staat (pas op: absoluut niks tegen Ikea, maar geef toe, 3/4 van de Belgen gaat daar winkelen, wat de originaliteit absoluut niet ten goede komt). Dus het kan nogal eens wat tijd in beslag nemen, voor ik 1) creatieve kriebels voel (als mijn hoofd eventjes leeg is en dus alles qua huishouden, werk, enz. zo goed als gedaan is) en dan 2) nog eens de energie heb om mijn creatieve idee ook effectief uit te voeren.
Maar gisterenavond was dus een mijlpaal in mijn anders zo drukke leventje, wánt ik heb, als leerkracht in spe (van optimisme gesproken), samen met M. (die al leerkracht is) HERFSTVAKANTIE!
En bovenstaande foto is dus het resultaat van mijn 'creatieve' avond: 4 bijpassende (let op het kleurgebruik) kadertjes voor in de gang (weliswaar dan tegen een soort bruingrijze achtergrond en in opgehangen staat).
Een ferme stap voorwaarts vind ik van mezelf. En u? Wat vindt u er eigenlijk van?