Wat te doen als je kind een monster is

Voor u van uw zelve ligt, bij het lezen van de titel:
Nee, ten huize M. en S. is er nog geen gezinsuitbreiding geweest. Nee, we worden 's nachts nog niet uit onze slaap gehouden door een kersverse baby, al lijkt het soms hetzelfde, als Frigo vanaf 5u. aan mijn kant van het bed staat te miauwen, omdat hij buiten wil.
En mensen die geen huisdieren hebben, zullen dit waarschijnlijk nooit of nooit begrijpen, maar F. wordt hier door mij wel een beetje als boeleke beschouwd. U kunt dat gek vinden of belachelijk, maar nogmaals, als u geen huisdier heeft, zult u het niet begrijpen.

Maar goed, we wijken af. Ten eerste moet u weten dat F. de kater sinds kort van vogeltjes naar muisjes is overgeschakeld. En dat hij zijn eerste exemplaar - in mijn bijzijn! - zo goed als volledig naar binnen heeft geschrokt, na het arme beest eerst alle hoeken van de kamers te hebben laten zien. Ik moet eerlijk zijn en toegeven dat ik dat trauma ondertussen nog niet verwerkt heb.

Vandaag was het mooi herfstweer en een kat is een buitenbeest, dus ging F. in het zonnetje de vrije natuur van onze tuin verkennen, tot ... ik mij daar een piepkleine muis (met staart - gelukkig had het een staart, anders had ik het niet gezien) door de lucht zag vliegen, om daarna met een smak op het gras terecht te komen en als een bange muis weg te vluchten voor de vlijmscherpe kattentanden (gek woord!). Ik rende naar buiten, in de hoop F. te doen schrikken en zijn prooi de kans te geven ervan onderuit te 'muizen', maar F. was niet van plan zijn buit zomaar af te geven en hield het beestje geklemd. Ondertussen begon ik me al af te vragen of het muisje nog wel leefde en of heel mijn reddingsactie niet vergeefs was, maar ik hield vol. Ik pakte F. bij zijn nekvel en dwong hem het muisje los te laten, wat hij na een veel te lange minuut ook effectief deed.
Nadat ik F. in allerijl binnen had gebracht, ging ik terug naar buiten om te kijken of alles ok was met de muis (voor zover alles ok kan zijn, als je net door de lucht geslingerd werd en de binnenkant van een kattenbek hebt gezien). In shock, in shock dat dat beestje was! Ik heb nog eventjes gewacht en gekeken tot het muisje volledig bekomen was en moeite deed om weg te komen en ben dan terug naar binnen gegaan om op F. te kijven.

Maar wat doe je eraan, als je kat een 'monster' is? Ligt dat aan ons? Aan de opvoeding? Zijn er van die kattenfluisteraars die dit soort kattenkuren kunnen recht trekken? Of is dat allemaal vergeefse moeite en zit dat gewoon in de katergenen ingebakken?