Wijvenweek #2

Mijn kleine kantjes?

Eerst en vooral, ik ben een emotioneel geval. Ge houdt dat werkelijk niet voor mogelijk. Strijken tijdens PS I love you, iemand die mij ten onrechte onheus behandelt, een zeehondje dat in het nieuws wordt doodgeknuppeld, op de fiets met muziek in de oren, M. die mij niet begrijpt, de gedachte dat er iets met Frigo zou gebeuren, enz.: het kan allemaal gepaard gaan met geblijt. Zelfs na de film Sex & the City moest M. een halfuur lang zijn schouder uitlenen, omdat ik het zo erg vond dat Mr. Big Carrie in de steek had gelaten, terwijl het het mooiste huwelijk ooit had kunnen worden. Ik ben ook een beetje autistisch. Ik kan werkelijk tilt slaan, als alles niet verloopt, zoals ik het had verwacht, maar daar probeer ik wel aan te werken. Als logisch gevolg daarvan is het dus ook beter mij niet te 'verrassen', kwestie dat ge anders misschien wel op staande voet met verrassing en al terug uw biezen kunt pakken en vertrekken (wegens niet volgens de planning en al). Maar zoals gezegd: ik probeer daar aan te werken. Ik ben ook licht ontvlambaar. Meestal neem ik dan ook geen blad voor de mond en botst het, als het niet klinkt. Behalve op van die onzekere dagen, dan kruip ik liever in mijn schelp of onder een groot deken om even te verdwijnen.

Mijn guilty pleasures?

Ik voel mij nogal rap schuldig, als ik mijn luie krent in de zetel placeer en een beetje me-time inlas, maar soms kan ik mij daar wel over zetten. Zeker als het gaat om series als Grey's Anatomy (trouwens ook een blijtserie), Gossip Girl, Lipstick Jungle, ... enz. Maar ik wil niet alleen luie dingen doen (weer dat schuldgevoel), dus koop ik ook veel knutselmateriaal, dat meestal gewoon in de kast blijft staan/liggen/zitten .. omwille van te weinig tijd, waardoor creatieve ideeën meestal gewoon in mijn hoofd blijven hangen, eindeloos wachtend op het moment van uiteindelijke uitvoering. Ik ben zot van Toffifee. Geef mij een pak van 24 en ik eet het in minder dan een uur op. Gewoon omdat het lekker is. Om dan nadien te merken dat het eigenlijk te veel van het goeie was. En kinderchocolade en rode paaseitjes van Milka (lekker crunchy) moet ik ook persé in huis hebben. Kleren in blauw, groen en rood trekken altijd mijn aandacht. Ook als het model niet klopt. En zo kom ik dikwijls met miskopen thuis. Maar de kleur is altijd wel ok. Bolletjes maken mij vrolijk (zie ook foto onder). Zo drink ik op het werk onder andere uit een bolletjesmok (als die in de afwasmachine zit, start mijn dag al minder goed) en heb ik nu al een babyverzorgingstas met bolletjes, gewoon om een toekomstige baby zonder bolletjes te compenseren. Ik ben raar, ik weet het.