Ik moet u dat niet zeggen zeker dat het wreed oneerlijk is dat mijn grootmoeder zomaar is afgepakt, de dag voor mijn verjaardag? Dat ze helemaal alleen was, toen iemand voor haar besliste dat het tijd was om te gaan? Dat ik haar een week geleden nog aan de lijn had en dat ze er geweldig naar uitkeek om taart te komen eten, maar dat haar dat zelfs niet meer gegund was? Dat ik zelfs geen afscheid van haar heb kunnen nemen? Dat alles niets meer is dan een herinnering nu? Dat er zelfs bijna twee lege stoelen waren, omdat mijn eigen meter en enige overblijvende grootmoeder geen zin had om te komen, nu ze haar babbelmaatje kwijt is? Dat ze pas op haar gedachten terugkwam, toen ik in tranen uitbarstte? Dat ik de dag van mijn verjaardag van 's morgensvroeg tot de gasten kwamen, mij heb staan uitsloven om maar niet te moeten denken aan wat er gebeurd was? Dat er dan nog kritiek was op de hapjes die ik voor het eerst eens wou uitproberen? Dat ik uiteindelijk volledig pompaf was op het einde van de dag? Dat wat er ook gebeurt, wij altijd compleet machteloos staan tegenover wat het universum keer op keer weer voor ons in petto heeft?
De enige troost die ik mijzelf kan geven, is dat ze gegaan is zoals ze ooit wenste te gaan. Was ze nu maar niet zo helemaal alleen geweest ...
skip to main |
skip to sidebar
Sylvie et sa vie
In 1984 werd er eens een klein meisje geboren, waarvan de mama elke nacht moest opstaan om haar bijkomend eten te geven. Ondanks de spreekwoordelijke stoempen onder haar gat, is dat meisje, Sylvie genaamd, redelijk klein gebleven en eet ze nog altijd bitter weinig. Zij eet om te leven en leeft niet om te eten. Desserten en alle andere zoets worden daarentegen wel gretig naar binnengewerkt. En tot nu toe wordt ze daar tot grote frustratie van haar zusje en mama, – hout vasthouden – niet dikker van. Zij is een gelukzak en ze weet het.
Al van kleinsaf is het kleine meisje gepassioneerd door talen, beginnend bij het Frans en van zo gauw haar mama haar aanstak met de Spanje-microbe , ook het Spaans. Volhardend als zij is om de Spaanse taal te blijven spreken, blijft ze na haar Master Vertalen Frans-Spaans, conversatie volgen bij een toffe Spaanse madam, omdat ze ooit professioneel toch dagelijks bezig zou willen zijn met haar lievelingstaal. Vacatures, anyone? Laat het haar dan alstublieft weten. Omwille van haar taalgevoeligheid kan ze wel eens de neiging hebben om mensen te verbeteren en heeft ze een grondige hekel aan dt-fouten. Dat eerste doet zij echter niet met opzet en gelieve haar daar dan ook voor te vergeven. Wat betreft dt-fouten, is ze onverbiddelijk, of het moest zijn dat u haar versteld kan doen staan met een briljante woordspeling. Het taalwonder dat de woordspeling is, kan een fout tegen de dt-regels in het niets laten verdwijnen. Maak van deze tip gerust gebruik.
Sylvie is van sterrenbeeld een stier, misschien vandaar dat rood haar absolute lievelingskleur is en dat rode voorwerpen, kledingstukken etc. op haar werken als een rode lap op een stier en er spontaan de gedachte ‘hebben, hebben, hebben!’ in haar opkomt. Enkele minuten later is dat voorwerp, kledingstuk, etc. meestal ook wel van haar. Het moet haar stiernatuur zijn die haar dan domineert. Haar laatste buit is de bloedrode en bloedmooie broodrooster van Hema.
Niet alleen houdt zij van rood, ook houdt zij van kersen, in alle vormen en formaten: kersensnoepjes van Kruidvat, kersenoorbellen, kersensjakossen, gewone kersen, enz. (ook niet toevallig in rode kleur). Lachebek Sylvie wordt ook blij van het zonnetje en eet heel graag chocolade of mokka-ijs tijdens een aflevering Friends of een Spaanse film. Haar favoriete uitstapjes zijn electro-feestjes, zee-uitstapjes, rommelmarktuitjes & festivalletjes. Vragen staat vrij, moest u nog meer over haar willen weten.
Sylvie schrijft op haar blog, omdat dit een uitlaatklep is voor haar richtingloze gedachten, dwaze ideeën en banale dagelijkse bezigheden, en ook simpelweg omdat ze graag schrijft. Het is geen hoogstaande literatuur en geen verplichte literatuur. U bent vrij te komen en te gaan wanneer u wil en zelfs om te komen gluren, zonder dat zij weet dat u er eigenlijk bent of bent geweest. Reacties worden geapprecieerd, maar als u incognito wil blijven, vindt zij dit ook niet erg. Sylvie beschrijft haar leven zoals het is en schrijft over reële personen, doch tracht –lukt niet altijd - dit te verdoezelen door initialen te gebruiken. Zij heeft respect voor elke persoon in haar leven. Moest dit anders blijken in haar blog, dan was dit niet haar intentie en biedt zij hiervoor op voorhand haar welgemeende excuses aan.
Voor reacties, slechts één adres: laviedesylvie@gmail.com
Posts
3 opmerkingen:
knuffel !
:(
Sterkte...
Wat jammer dat ik na een vrolijke 'gelukkige verjaardag!!' ook een verdrietige innige deelneming moet plakken :( Heel veel sterkte en een dikke knuffel xxx
Een reactie posten