23 december.
Nog 8 dagen en we lopen, wandelen, slenteren of stuntelen, vallen, schuiven (hangt af van de hoeveelheid verbruikte alcohol) weer een nieuw jaar in.Voor mij persoonlijk zal het lopen, hardrennen of zelfs poolstokspringen zijn als het kon. Want ik kan niet wachten om het oude jaar achter mij te laten en met een schone lei te beginnen.
In 2008 was ik zwak en woog alles loodzwaar door, fysiek en mentaal. Ik ga niet beweren dat ik de gelukkige dagen op twee handen kan tellen, maar het waren er alleszins niet bijzonder veel. 2008 werd gekenmerkt door grote onzekerheid op alle gebied. Ik voelde mij niet goed in mijn vel en dat vertaalde zich naar alle vlakken.Ik had geen energie, de zetel was mijn beste vriend en daardoor verloor ik menselijke vriendschappen.Natuurlijk besef ik ook dat vriendschap nooit echt verloren is, als het geen échte vriendschap was.Door die 'grote kuis' kan ik de echte vriendjes wel op twee handen tellen, maar soms is die vriendschap ook veel hechter geworden.En je kan al raden, in mijn liefdesleven liep het ook niet van een leien dakje.
Nu 2009 voor de deur staat, ben ik er zeker van dat het een beter jaar zal worden.Een jaar vol nieuwe kansen en mogelijkheden. Ik weet beter wie ik ben en wat ik kan en wat ik wil doen...Ik sta nu al sterker in mijn schoenen en kan niet wachten tot 2009 om mijn vleugels te spreiden en naar nieuwe oorden te vliegen.Niet dat ik ga emigreren (behoort alleszins nu toch niet tot de planning), maar ik wil Madrid zien! Om daar rond te kuieren op de grote
rastro op zondag en originele spulletjes te kopen, die niemand anders heeft.Ik wil vroeger opstaan, want de ochtendstond heeft goud in de mond, zeggen ze. Ik wil naar de markt en verse groentjes kopen en ook frisse bloemen als het kan.
2009 wordt een jaar vol zonneschijn en optimisme en genieten van de kleine dingen in het leven.Leven zoals S. het zou doen. S. vanop zijn grote superster aan de hemel zou het zo ook willen.
Ik ben er klaar voor ... Jullie ook?