Niet alle dagen in het leven zijn rozengeur en maneschijn (en blijkbaar geldt hetzelfde voor avonden). Er zijn van die dagen dat je de hele wereld aan kan, dat je vol energie zit en op alles 'ja' wil zeggen, dat niemand je iets kan maken, want je weet dat je goed bezig bent. De tijd vliegt veel te snel voorbij en je leeft liever vandaag dan morgen.
Maar soms, terwijl je nog op wolkjes door die periode van rozengeur en maneschijn zweeft, kondigt er zich ineens, zonder waarschuwing, een moeilijk moment aan. Een moment dat aanvallend is, dat je waarden in vraagt stelt en je tot in je diepste 'zelf' raakt, want je dacht dat je goed bezig was. Een moment met vraagtekens dat maar blijft duren. Want je was toch goed bezig?
Eerst verweer je je nog als een leeuw of leeuwin, vind je dat allemaal onrechtvaardig, gooi je je argumenten op tafel in de hoop de tijd terug te draaien, maar even later worden de tranen simpelweg te dik om er doorheen te kijken. Als een prooi die eerst nog tegensputtert, maar zich dan overgeeft aan de jager, ben je het moment niet langer de baas. Het moment is baas over jou en ook al was je liever ratio gebleven, emo is de overwinnaar.
En verdomme, het moment heeft me nog altijd in zijn macht. Allerliefste Seppe*, stuur je me nog wat van je superseppekracht?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Posts
2 opmerkingen:
Lieve Sylvie,
Wat kan ik zeggen meid... je leeft zo mee.Ik ben ook aleen paar dagen down, blij dat de zon schijnt...maar de piratentoren blijft leeg hier thuis. Jill is droevig. Maar volgende week komt Marijn naar de chiro vertelde ze, en ze was opgewekt.Komt ge eens graag langs deze week.....Jill gaat tegen 7u slapen. Kan je de poezen zien.
Liefs
Hé Sylvie, dat is niet leuk om te lezen! Maar die moeilijke momenten zullen weer worden afgewisseld door vrolijkheid hoor, dat staat vast. Hopelijk geven de eerste tekenen van de lente je toch al wat positieve energie!
Een reactie posten