Monday sucky monday

Ook al leven M. en ik meestal volgens het motto 'aan Valentijn doen wij niet mee', toch deed ik dit jaar stiekem wel een beetje mee. Ook al moet ik toegeven dat het last-minute was en redelijk impulsief. Van 5 bananen en mokka-ijs een smoothie gefabriceerd, afgewerkt met kokos en chocoladeschilfers. Een hartje van brandende theelichtjes errond en klaar was Valentijn. Laten we het een aperitiefje noemen, vóór het familiefeestje van mijn neef waar we plichtsbewust die avond naar toe moesten. Romantisch is anders. M. op zijn beurt had niets voorzien, maar mocht dit jaar eigenlijk ook een pasbeurt gebruiken, gezien hij vorig jaar wél iets op valentijnswijze had gepland.

En vandaag gaat het mij niet af. Geen impulsieve gedachten, enkel een hevig verlangen naar een warm badje en een dekentje in de zetel en als het kan ook eventjes spinnende Frigo op de buik.
Ik heb mijn eerste verkoudheid van het jaar (wie fietst er nu ook als het ware op blote voeten door de vrieskou 's nachts). Dus vandaag is rood de zone rond mijn neuzeke. Zakdoeken zijn in de sjakos pertinent aanwezig. Die verkoudheid gaat dan nog eens gepaard met de gebruikelijke tijd van de maand. En als je tijd van de maand zegt, zeg je ook hoofdpijn en krampen in de buik. (als die de héél lichte vorm van weeën moet voorstellen, wil ik echt nooit bevallen, I am sorry) En alsof dat nog niet genoeg is, ben ik uitgerekend vandaag nog zo stijf als een snowboard van het dagje - u kan het al raden - snowboarden gisteren. Het was gezellig en sportief, maar blijkbaar zouden we dat toch nog meer moeten doen, ook al is mijn conditie er al enorm op vooruitgegaan.

Dus als ik u vandaag niet even vrolijk als anders begroet, weet dan dat het mijn dag gewoon niet is.