Terug van weggeweest

Voor iemand denkt dat

• ik naar warmere oorden geëmigreerd ben,
• ik volledig ben opgegeten door joekels van muggen met heimwee naar een zwoele zomer (van die heimwee kan ik trouwens meespreken),
• ik mijzelf en mijn auto (die tegenwoordig rood is btw) tegen een boom gekatapulteerd heb,
• ik de laatste week op het werk ben blijven overnachten (nu niet overdrijven),

kom ik hier gauw maar een letter of honderdzevendertig neertypen, minstens. Want ik begin jullie een beetje te missen en jullie mij heel misschien ook.
Hoe het tegenwoordig gaat in La Vie de Sylvie? Geweldig en niet geweldig. Ups en downs.
Hoe complex mijn huidige job soms lijkt, ik probeer elke hindernis en fout met een grote glimlach te overwinnen en la vie en rose (als M. en ik ooit elkaar het ja-woord geven, dansen we definitely op Piafs liedje) te zien. En dat helpt. Elke dag vliegt voorbij tot het weer weekend is. Alleen vliegen de weekends spijtig genoeg ook voorbij.
Een huisje hebben we ondertussen nog niet gekocht, maar dat is onze eigen schuld, dikke bult. En geloof mij, het heeft een tijdje geduurd voor we met die bult konden leven. Slapeloze nachten en wensen dat de klok teruggedraaid kon worden, konden niet baten. Wat gebeurd was, was gebeurd. We hebben een wreed goedkoop huis mét potentieel aan onze verstopte neus - ik was ziek, maar dat is geen excuus - voorbij laten gaan.

But then again, er zijn ergere dingen in het leven en ik ben er zeker van dat ons aards paradijsje nog ergens op ons staat te wachten. Dat hoop ik tenminste. Keep thinking positive!