Besparingen

Wel ja, zullen we dan ineens maar meedoen met de energiebesparingsgekte en ons een nieuwe verwarmingsketel aanschaffen? Dat zeiden wij zo onder elkaar, M. en ik. En natuurlijk zagen we ook al stilaan in de verte het einde van 2011, dus moest er snel gehandeld worden.

En zo geschiedde: vorige vrijdag werd er bij ons een nieuwe ketel geplaatst en kunnen we sindsdien van een lekker warm huisje genieten. Wij zijn er klaar voor, voor die winter, zeg ik u! Via via heb ik gehoord dat bepaalde Duitse wetenschappers een horror-winter voorspellen (als in -23°C enzo en héél veel sneeuw), maar laat u daar vooral niet door afschrikken. Voor hetzelfde geld hadden die wetenschappers last van de Halloween-sfeer die er de laatste dagen overal wel een beetje hing.

En ok ja, zo'n ketel, daar krijg je dan geld van terug. Het probleem is alleen dat je op dat geld wel eventjes mag wachten natuurlijk, want je denkt toch niet dat België wakker ligt van jouw zuurverdiende centjes, als het met een huge gat in de begroting te kampen heeft.
U mag er dus wel zeker van zijn: die besparing voel ik op dit moment nog niet in mijn portemonnee. En ook op de spaarrekening wordt er momenteel niet echt ge- of bespaard.

Maar ach, ooit zullen we daar nog wel eens centen van terugzien zeker? Als België in tussentijd tenminste niet failliet verklaard wordt, want tegenwoordig weet je dat zo zeker allemaal niet meer hè?

Kwartet

Eigenlijk verdien ik soms kletsen op mijn blote poep, want wij wonen nu toch al 1,5 jaar in ons huisje en de goede intenties zijn er altijd wel om ons nestje 'aan te kleden', maar van afstel komt meestal toch uitstel.
Lees: boven hangen er nog geen fatsoenlijke gordijnen - voor u nu gaat denken dat jan en alleman in onze slaapkamer kan binnen gluren: daar hangen gordijnen van ons mams die er wel ooit al beter hebben uit gezien, maar kom, een gekregen paard kijk je niet in de bek he (of is het nu mond, want ik meen mij te herinneren dat een paard ook benen had). Lees ook: het merendeel van de muren is nog lichtelijk 'kaal'. En M. wil daar verandering in.
Maar weet u: ik ben nogal perfectionistisch én ik wil dan ook alleen het beste aan mijn muur. Lees: zoals in de woonboekskes (oh wat word ik daar toch vrolijk van, van boekjes als VT wonen, 101 Woonideeën, ...) en niet zoals er in de Ikea voorgedrukt staat (pas op: absoluut niks tegen Ikea, maar geef toe, 3/4 van de Belgen gaat daar winkelen, wat de originaliteit absoluut niet ten goede komt). Dus het kan nogal eens wat tijd in beslag nemen, voor ik 1) creatieve kriebels voel (als mijn hoofd eventjes leeg is en dus alles qua huishouden, werk, enz. zo goed als gedaan is) en dan 2) nog eens de energie heb om mijn creatieve idee ook effectief uit te voeren.
Maar gisterenavond was dus een mijlpaal in mijn anders zo drukke leventje, wánt ik heb, als leerkracht in spe (van optimisme gesproken), samen met M. (die al leerkracht is) HERFSTVAKANTIE!
En bovenstaande foto is dus het resultaat van mijn 'creatieve' avond: 4 bijpassende (let op het kleurgebruik) kadertjes voor in de gang (weliswaar dan tegen een soort bruingrijze achtergrond en in opgehangen staat).
Een ferme stap voorwaarts vind ik van mezelf. En u? Wat vindt u er eigenlijk van?

Yo quiero, Rubén Rada

Prachtig filmpje over de rechten van het kind.

Voor de leerkrachten Spaans onder ons: ideaal om de 'subjuntivo' in de les te behandelen en dit te koppelen aan het thema 'de rechten van het kind'!

Vergetelheid

In mijn enthousiasme van hier nog eens iets neer te pennen, ben ik een belangrijk gedeelte van het stokje vergeten, met name het doorgeven ervan.

Bij deze geef ik het dan door aan Sid Frisjes, die niet alleen op zijn blog, maar in het echte leven overigens ook übercool is, aan Evi die mij op mijn vergetelheid wees en volgens mij stiekem ook wel het stokje wil hebben, aan Kelly en al degenen die het ook willen hebben!
Veel plezier ermee!

Stokje

Het is hier weer al een tijdje stil; misschien vandaar dat er opeens een stokje van Madrina in mijn reactiebox kwam binnen gewaaid! En aangezien er met dit herfstige weer weinig inspiratie te rapen valt om hier iets anders neer te pennen, zal ik voor een keer eens doen wat er van mij gevraagd wordt, nl. tien ongekende weetjes over mij prijsgeven:

- Keer op keer heb ik het weer voor als ik onder de douche sta. 'Had ik nu mijn haar al gewassen of niet?' Als ik onder douche sta, sta ik om een of andere redenen aan vanalles en nog wat te denken, waardoor ik mijn haar niet 'bewust' aan het wassen ben en ik even later niet meer weet of ik het al gewassen had of niet. Waarna ik meestal besluit om ze nog eens te wassen, voor het geval ik ze nog niet gewassen had. Mindfulness alom hoor.

- Ik ga nooit trouwen. Ik zie daar persoonlijk het nut niet van in. Een groot feest geven als je al een hele tijd samen bent, ok, maar een gelofte afleggen en je liefde verklaren in het bijzijn van andere mensen? Die andere mensen zien dat toch zo ook wel dat M. en ik elkaar graag zien?

- Ik haat Kerstmis. Al die falalala hoeft voor mij niet. Wij zetten ook geen kerstboom of versieren ons huis niet. En liever zou ik ook geen kerstkaarten sturen of geven (al doe ik dat meestal wel, omdat ik denk dat mensen ons anders 'onbeleefd' vinden). En verplicht familie moeten bezoeken die je anders nooit ziet, in deze zogezegd warme en gezellige periode? Liever niet, bedankt.

- Ik heb een rijbewijs, maar ik kan totaal niet parkeren. Soms wel, maar meestal niet. Zo'n Peugeot Partner als wij hebben, is dan ook zo goed als een halve bus vind ik. Ik rijd ook niet zo graag zelf met de auto. Alleen als het écht moet.

- U zal mij vrijwel nooit met los haar zien. Of u moest 's nachts bij mij in bed liggen of mee onder de douche staan. Het is dat ik de perfecte coupe nog niet heb gevonden en dat ik nog een soort jeugdtrauma meezeul uit vroegere tijden (als kind 'moest' ik mijn haar los doen).

- Ik ben heel dikwijls jaloers op mensen, gewoon omdat ze zoveel geluk hebben of om een andere domme reden. Dat is een automatische reflex. Ik zou liever hebben dat ik die reflex niet had.

- Ik laat altijd een kwak mayonaise op mijn bord liggen. Dat is niet expres of zo, dat is gewoon zo. Als ik mayonaise neem, neem ik altijd 'genoeg', maar meestal is dat ook 'te veel'. En M. stoort zich daar mateloos aan.

- Ik ben een enorme dieren- en vooral kattenvriend. Ik heb een zeehond geadopteerd ergens in Texel en zie mijn kat doodgraag. En ik vind dat meer mensen voor dieren zouden moeten opkomen, want zij zijn het waard en verdienen het niet om slecht behandeld te worden.

- Ik kan niet tegen onrechtvaardigheid. Als ik voel dat mensen mij onterecht behandelen of als dat bij andere mensen gebeurt, breekt de furie in mij los en word ik een katje dat niet zonder handschoenen aangepakt kan worden. U weze gewaarschuwd.

- Ik kan niet goed tegen bloed. Heel vroeger wou ik dokter worden, maar die droom heb ik gauw terug in de kast opgeborgen. Als mijn zus bijvoorbeeld gevallen was en mijn moeder de wond wou ontsmetten, kon ik daar heel even naar kijken en mij dan ineens 'niet goed' voelen. Als in 'ik ga bijna van mijne sus'.