zaterdag 9 maart 2013
Buikgevoelens
28 weken ver zijn we al en hoe langer hoe meer wordt dat friemelende wezentje in mijn (nu al) dikke - we moeten het zeggen zoals het is - buik sterker en actiever en wordt alles zo 'echt'.
28 weken geleden was ik nog maar net uit mijn zoveelste donkere put recht gekrabbeld en vond dat buikbewonertje dat het tijd was om wat licht in ons leven te brengen, iets waar we nog altijd onze pollekes voor kussen.
Iets meer dan 28 weken geleden kreeg ik van de directeur waar ik al eens vervangingen Spaans had gedaan, de kans om op het secretariaat een vervanging te komen doen, wat een welkome job bleek te zijn na al de stress in de privé. Ik leerde werk opnieuw 'los te laten' en hoe het is om supercollega's te hebben en een geweldige baas. Ik besloot met mijn vertaalbureau te stoppen, maar wel de lerarenopleiding te blijven volgen, want te veel is nu eenmaal te veel.
28 weken ver durf ik mij al wel eens zorgen te maken over datzelfde contract dat einde van de maand afloopt, terwijl de uitgerekende datum nog veraf lijkt (nú nog). Maar zoals M. zegt: 'Het is wat het is' en uiteindelijk komt alles wel goed. Ons kleintje zal niks tekort komen, want hij zal heel graag gezien worden.
28 weken geleden was ik nog maar net uit mijn zoveelste donkere put recht gekrabbeld en vond dat buikbewonertje dat het tijd was om wat licht in ons leven te brengen, iets waar we nog altijd onze pollekes voor kussen.
Iets meer dan 28 weken geleden kreeg ik van de directeur waar ik al eens vervangingen Spaans had gedaan, de kans om op het secretariaat een vervanging te komen doen, wat een welkome job bleek te zijn na al de stress in de privé. Ik leerde werk opnieuw 'los te laten' en hoe het is om supercollega's te hebben en een geweldige baas. Ik besloot met mijn vertaalbureau te stoppen, maar wel de lerarenopleiding te blijven volgen, want te veel is nu eenmaal te veel.
28 weken ver durf ik mij al wel eens zorgen te maken over datzelfde contract dat einde van de maand afloopt, terwijl de uitgerekende datum nog veraf lijkt (nú nog). Maar zoals M. zegt: 'Het is wat het is' en uiteindelijk komt alles wel goed. Ons kleintje zal niks tekort komen, want hij zal heel graag gezien worden.
vrijdag 14 december 2012
Met twee in het kleinste kamertje
Er zijn er misschien die - na het lezen van de titel - denken dat ik na lange tijd de voorkeur geef aan erotische blogstukjes, maar daarin moet ik jullie helaas teleurstellen.
Het gaat om iets heel anders, want je denkt misschien iemand te kennen, als je al meer dan tien jaar de lakens deelt, maar niets is minder waar, mensen. Tijdens een banale activiteit als boodschappen doen op een doordeweekse dag in de Colruyt kan dat beeld zomaar opeens veranderen.
'Ons toiletpapier is niet zacht genoeg', liet M. in de week al eens vallen, toen hij voor de zoveelste keer van zijn geurend lectuurhoekje kwam - zijn er zo nog mensen die graag boekjes lezen in het kleinste kamertje van het huis? Ikzelf had daar helemaal geen last van - kon mij zelfs nog veel erger wc-papier herinneren (dat van op de lagere school vroeger, donker, gerecycleerd en niet echt zacht te noemen) - maar ik ben dan ook een propper en M. behoort tot de vouwcategorie van wc-gebruikers. Dat moet blijkbaar een verschil maken.
En M. meende wat hij zei. Een week later in de Colruyt liet hij in de rayon van het toiletpapier zijn handen over de verpakkingen glijden en bleven ze uiteindelijk hangen bij het Scottex-papier, u weet wel, van dat schattige hondje. En M. hield voet bij stuk. En zo kwamen we dan bij de kassa uiteindelijk met twee soorten toiletpapier aan.
Conclusie: U kan ten huize M. en Sylvie tegenwoordig dus uit twee soorten toiletpapier kiezen, als u ons kleinste kamertje bezoekt. De goedkopere variant voor de propper en de Scottex-variant voor de vouwer.
Maar negeer vooral deze vakjesindeling en kies volledig vrij het toiletpapier dat u wenst. Gast is koning natuurlijk.
Het gaat om iets heel anders, want je denkt misschien iemand te kennen, als je al meer dan tien jaar de lakens deelt, maar niets is minder waar, mensen. Tijdens een banale activiteit als boodschappen doen op een doordeweekse dag in de Colruyt kan dat beeld zomaar opeens veranderen.
'Ons toiletpapier is niet zacht genoeg', liet M. in de week al eens vallen, toen hij voor de zoveelste keer van zijn geurend lectuurhoekje kwam - zijn er zo nog mensen die graag boekjes lezen in het kleinste kamertje van het huis? Ikzelf had daar helemaal geen last van - kon mij zelfs nog veel erger wc-papier herinneren (dat van op de lagere school vroeger, donker, gerecycleerd en niet echt zacht te noemen) - maar ik ben dan ook een propper en M. behoort tot de vouwcategorie van wc-gebruikers. Dat moet blijkbaar een verschil maken.
En M. meende wat hij zei. Een week later in de Colruyt liet hij in de rayon van het toiletpapier zijn handen over de verpakkingen glijden en bleven ze uiteindelijk hangen bij het Scottex-papier, u weet wel, van dat schattige hondje. En M. hield voet bij stuk. En zo kwamen we dan bij de kassa uiteindelijk met twee soorten toiletpapier aan.
Conclusie: U kan ten huize M. en Sylvie tegenwoordig dus uit twee soorten toiletpapier kiezen, als u ons kleinste kamertje bezoekt. De goedkopere variant voor de propper en de Scottex-variant voor de vouwer.
Maar negeer vooral deze vakjesindeling en kies volledig vrij het toiletpapier dat u wenst. Gast is koning natuurlijk.
vrijdag 30 november 2012
zaterdag 11 augustus 2012
vrijdag 20 juli 2012
How to ruin your life
Stay in one place your whole life. Always order vanilla even though
the menu is four pages long. Become the type of person who sends back
lattes. Save up your money for a plasma TV instead of a plane ticket.
Talk a lot about things you know nothing about. Have an affair with
someone you don’t even find attractive.
Refuse to forget your ex. Make it impossible for yourself to do
anything without remembering that you used to do it with them. Hug your
knees under the sheets and think about how safe you felt when they held
you at night. Remind yourself daily of how empty you feel. Find new ways
to make yourself sad.
Get drunk all the time. Consider no Saturday night, national holiday
or extended happy hour complete without a vodka-induced breakdown.
Graduate college but keep drinking like you’re still in it. Notice that
cheap beer tastes watery and stale when you drink it alone but drink it
anyway. Look at old Facebook photos wasted and wonder where everyone
went.
Never drink. Never do anything that could potentially be “bad” for
you. Treat your body like the temple it is and say no to carbs, yes to
wheatgrass, go to bed at ten sharp and turn down cake on your birthday.
Take fifteen different dietary supplements. Monitor carefully. Succumb
to nothing. Miss out on everything.
Compare yourself constantly, to everyone. Allow the standards of
image-obsessed, age-obsessed culture to make you feel decrepit at 25.
Scroll through skinny girls on Tumblr feeling wistful and inadequate.
Pull at the skin on your hipbones, stomach, and underarms in the mirror.
Sigh a lot. Sigh all the time.
Don’t fall in love with anyone or anything. Put an impenetrable wall
between yourself and other people. Add a fire-breathing dragon and eight
yards of barbed wire. Be suspicious of everyone’s motives. Hold grudges
long after you’ve forgotten what for.
Fall in love with everyone and everything. Run after the next best
thing like it’s a bus you’re perpetually late for. Throw your heart into
every other stranger’s hands and be genuinely surprised to be hurt.
Refuse to learn. Refuse to ever learn.
Abonneren op:
Posts (Atom)



