Emo

Niet alle dagen in het leven zijn rozengeur en maneschijn (en blijkbaar geldt hetzelfde voor avonden). Er zijn van die dagen dat je de hele wereld aan kan, dat je vol energie zit en op alles 'ja' wil zeggen, dat niemand je iets kan maken, want je weet dat je goed bezig bent. De tijd vliegt veel te snel voorbij en je leeft liever vandaag dan morgen.

Maar soms, terwijl je nog op wolkjes door die periode van rozengeur en maneschijn zweeft, kondigt er zich ineens, zonder waarschuwing, een moeilijk moment aan. Een moment dat aanvallend is, dat je waarden in vraagt stelt en je tot in je diepste 'zelf' raakt, want je dacht dat je goed bezig was. Een moment met vraagtekens dat maar blijft duren. Want je was toch goed bezig?
Eerst verweer je je nog als een leeuw of leeuwin, vind je dat allemaal onrechtvaardig, gooi je je argumenten op tafel in de hoop de tijd terug te draaien, maar even later worden de tranen simpelweg te dik om er doorheen te kijken. Als een prooi die eerst nog tegensputtert, maar zich dan overgeeft aan de jager, ben je het moment niet langer de baas. Het moment is baas over jou en ook al was je liever ratio gebleven, emo is de overwinnaar.

En verdomme, het moment heeft me nog altijd in zijn macht. Allerliefste Seppe*, stuur je me nog wat van je superseppekracht?

Sjakossenverslaving

En de zoveelste sjakos in het bezit van Sylvie is weer een feit.

Met dank aan Hema.

Zelfs Frigo zag dat het goed was.
En daarom zie ik hem ook zo graag.

Licht

Hebben jullie het al gezien?
Al eens naar buiten gekeken?

De werkende mensen onder ons moeten het zeker al opgemerkt hebben, in tegenstelling tot de slapende mensen die op dit uur nog van een stukje krokusvakantie in bed genieten waarschijnlijk ... En omdat ik helaas tot de eerste categorie behoor, heb ik toch de vreugde en het genoegen om op dit eigenste moment al een beetje lente in mijn lijf te voelen!

Het zonnetje schijnt!

Waarvoor dank.

Dropjes

Vandaag heb ik twee dropjes gezien.

Niet de zwarte Hollandse snoepjes - want ik hoor u al denken 'die Sylvie kan maar aan één ding denken en het is altijd zoetigheid' - , maar the real stuff: kleine wezentjes met bijhorende piepkleine handjes en voetjes, die zich vrolijk kirrend achter de veilige mama-muur verstoppen. Dropjes die superactief door de zetel kruipen & daarna doodmoe in slaap dommelen. Een jongensdropje dat een kushandje gooit, als hij halfslaperig over mama's schouder naar bedje wordt gebracht. En zusjedropje dat een schattig wangkusje komt geven als ze met vijfentwintig knuffelbeestjes in de armen zonder tegensputteren broertje achterna gaat naar Dromenland.

En die dropjes worden mijn twee babysitkindjes. * Smelt *

Nieuw kleedje

En zoals wij over het algemeen fan zijn van nieuwe kleedjes ...
Zo krijgt ook deze blog eens een nieuw kleedje.

Maar dat is dan ook al wat er veranderd is ... The same story will continue.