Tweede editie van 'ik word oud'

Ik kan het gewoon niet helpen, écht niet!

Als het al zo'n drie uur aan een stuk aan het stortregenen is,
als mijn rug kleddernat is van het van de paraplu aflopende water,
als mijn voeten pijn beginnen doen van het constante recht staan in de drassige wei,
als de wind alles nóg veel kouder aan doet voelen,
...

dan wil ik gewoon naar huis. Punt. En een warme chocomelk drinken of zo.
En zélfs Jan Van Biesen kan dan voor mij de pot op, eerlijk gezegd.

(but then again: misschien had ik gewoon méér moeten drinken, net als de rest.)

Back-up

Er is niks zo erg als de back-up te zijn van de enige andere collega van uw afdeling en al de stront op uw kop te krijgen. En dat voor meer dan twee volle weken. Want ook die andere collega heeft recht op vakantie, ah ja.

Daarom het volgende bericht aan wie het aanbelangt:

In de 2,5 week dat ík vakantie had, ben ik niet in een octopus veranderd.
(Ge kent dat wel, een octopus: zo'n beest met ACHT armen)
En het is niet omdat ik als enige het artwork-schip varende moet houden, dat ge mij ineens met een maritiem dier moet vereenzelvigen.
Om maar te zeggen: ik heb maar TWEE handen.

Dus: trekt een nummerke en wacht uw beurt af.

Dat gezegd zijnde: tot morgen voor een nieuwe productieve werkdag.

Un peu de l'art dans notre petite maison

Met dank aan de stofjes van Noeks en het geweldige design van het Finse merk Marimekko dat ik schande o schande een beetje heb nagemaakt ... Maar ere wie ere toekomt: zie zinnetje onderaan rechts 'design by marimekko', in het piepklein weliswaar, maar aanwezig. Het kleine witte vlekje rechts van het doek hoort er niet bij. Dat is een klein aandenken van schoonmama na het ophangen ervan. Niets of niemand is perfect. En voor u denkt dat wij enkel sombere donkerbruine muren hebben, er zijn ook olijfgroene muren die voor de nodige rust zorgen. Zo'n beetje natuur zo, weet u wel? Daar wordt een mens 'kalm' van.

Vakantie

Het is vakantie en ik kijk altijd zo hard uit naar mijn luttele vakantie van 2,5 week (leerkrachten hebben zóveel geluk en ja, M., natuurlijk ben ik daar jaloers op), dat ik een hele to do-lijst maak van dingen die ik onder het jaar altijd wil doen, maar waar ik dan meestal geen tijd voor heb. Deze keer gaan we het ook niet over de grens zoeken (een huis kopen is duur), maar blijven we in 'Mon jardin' of 'Nieverans', als u het zo wil noemen. En tot nu toe heb ik daar nog altijd geen spijt van, want vervelen doen we ons nooit.
Wat ik zoal gedaan heb in de eerste helft:

- lekker uitgebreid ontbeten (lees: zachtgekookte eitjes enzo; mensen die mij kennen, weten dat ik doorgaans niet ontbijt wegens 'geen tijd' en 'willen slapen tot ik écht wel moet opstaan')
- Dourfestival & Gentse feesten
- uitstap naar meubelwinkel en teruggekomen met twee geweldige barkrukken voor aan onze fantastische toog (ik zweer het u: de rest van het verlof breng ik zoveel mogelijk op één van die barkrukken door; u weet mij dus te vinden, als u mij zoekt)
- geknuffeld met Frigo en met M. ook welteverstaan
- stofjes besteld bij Noeks voor mijn 'muuridee' en naar de deur gehuppeld, toen de postbode ze kwam brengen
- Florence & the machine loeihard door het huis laten knallen
- gebabyborreld en ook gewoon eens geborreld op een terrasje enzo
- Sex & the city gekeken met S. en haar voet in de plaaster
- eindelijk aan hét schilderij begonnen
- mijn naaimachine al eens bekeken (de verdere kennismaking zal voor volgende week zijn)
- geslapen en geluierd (hoe geweldig kan uitslapen zijn)
- geruzied (dat heb je als je ineens 24 uur op 24 op elkaars lip zit), maar het natuurlijk ook weer helemaal goed gemaakt
- een interieurtijdschrift gelezen in het zonnetje en de tijd uit het oog verloren, maar dat geeft niks, want het is vakantie!

Voor de te korte periode die nog gaat komen, heb ik ook nog wat 'to do's' voor de boeg: dagje shoppen in Holland, fietstochtje naar Tilburg, rommelmarkt, wafels bakken met moemoe, snuffelen in webwinkel, dagje Ikea, boeken kopen, enzovoort enzoverder.

Die vakantie gaat verdorie weer voorbijvliegen, zeg ik u!

Revenge of the bird

Het zal je maar overkomen. Na een paar dagen festival (2 dus hè) overschouwde ik vol innerlijke rust de tuin die er nog even dor bij lag, als toen ik vertrokken was, toen ik plots niet naast een drukke nest groene vliegen (ja, van die vieze) kon kijken. Lag daar een arme stakker van een vogel helemaal uit elkaar gereten, één poot hier, een andere poot ginder. Vreemd, dacht ik, Frigo zat toch binnen de hele tijd? Of had ik daar vrijdag in al het geheks dan over gekeken? Over dat troepje vogel dat daar open en bloot lag?

Vandaag is het mysterie ontrafeld.
Na een beetje zielig gemiauw was Frigo's maaginhoud al een even grote troep op onze vloer (gelukkig zonder vliegen) dan het troepje vogel in de tuin.
Nèh! Dat komt ervan, als je onschuldige vogeltjes eet ...