zondag 11 januari 2009
Blog of geen blog
In navolging van een vorig bericht, kan ik hier nog een 'ik heb een hekel aan .. '- puntje toevoegen. Ik vind het verschrikkelijk om keuzes te maken, beslissingen te nemen. Het mag in deze tijd een luxe zijn om een schat aan keuzes te hebben in het leven, maar voor mij is het een regelrechte hel.
In de koekjesrayon in de supermarkt krijg ik het bijvoorbeeld al moeilijk. Waarom bestaat het beroep van koekjesbedenker niet? Simpelweg omdat alle soorten koekjes al bestaan! En die komen dan allemaal tegelijk op je af, als je het hebt aangedurfd om die gang in te gaan. Als ik alleen ben, ga ik dan meestal met vier à vijf soorten koekjesdozen naar huis (omdat ik gewoonweg niet kan beslissen). Als ik van iemand vergezeld ben, kan die persoon meestal de knoop wel doorhakken, maar toch. Achteraf krijg ik dan weer spijt dat ik toch die ene soort niet meegenomen heb.
En zo gaat dat met alle keuzes in het leven ... Het teveel aan keuzes geeft mij een benauwend en angstig gevoel. Soms zou ik op elk kruispunt een wegwijzer willen zien staan, die in mijn plaats kiest of die in ieder geval de beste keus voorstelt.
En hoe weet je altijd of je de juiste keuze gemaakt hebt? Of het toch niet de verkeerde was? En moet je je hart volgen of je verstand? Of allebei? En wat als die twee het niet eens willen worden? Voor mij blijft het een eeuwig dilemma.
Volgende keuze van de dag: Wat ga ik eten? (zucht)
In de koekjesrayon in de supermarkt krijg ik het bijvoorbeeld al moeilijk. Waarom bestaat het beroep van koekjesbedenker niet? Simpelweg omdat alle soorten koekjes al bestaan! En die komen dan allemaal tegelijk op je af, als je het hebt aangedurfd om die gang in te gaan. Als ik alleen ben, ga ik dan meestal met vier à vijf soorten koekjesdozen naar huis (omdat ik gewoonweg niet kan beslissen). Als ik van iemand vergezeld ben, kan die persoon meestal de knoop wel doorhakken, maar toch. Achteraf krijg ik dan weer spijt dat ik toch die ene soort niet meegenomen heb.
En zo gaat dat met alle keuzes in het leven ... Het teveel aan keuzes geeft mij een benauwend en angstig gevoel. Soms zou ik op elk kruispunt een wegwijzer willen zien staan, die in mijn plaats kiest of die in ieder geval de beste keus voorstelt.
En hoe weet je altijd of je de juiste keuze gemaakt hebt? Of het toch niet de verkeerde was? En moet je je hart volgen of je verstand? Of allebei? En wat als die twee het niet eens willen worden? Voor mij blijft het een eeuwig dilemma.
Volgende keuze van de dag: Wat ga ik eten? (zucht)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Als je kon kiezen om geen keuzes meer te hebben, zou je dan gelukkiger zijn?
Als je moest kiezen, wat zou je dan kiezen?
De keuze is niet zozeer een probleem, het is achteraf leven met de beslissing die je genomen hebt. Kiezen is gaan en proberen, zoals autorijden. Een heel deel keuzes zijn automatismen, maar als je teveel terugkijkt bij de rest dan pas gebeuren er ongelukken.
Volg gewoon je hart, dan maak je de juiste keuze!!!!!!
Ann en Seppe*
Een reactie posten