Muggenissen

1. Gentse Feesten by night
2. Gentse Feesten by day
3/4. Balkonbloemetjes
5. Marimekko-like beker

Yes, dacht ik één dezer dagen. We zijn al bijna half de zomer en ik heb nog altijd geen last van zoemende muggen en de daarbij horende beten, waar ik nog al eens allergisch op kan reageren. Lees: bulten quasi zo hoog als de Mont Blanc (ok, misschien lichtjes overdreven) omringd door een pijnlijke, jeukende rode plek, die met momenten zelfs stijf kan worden en dan dus ontstoken is. Dat weet ik nu. Vorig jaar kon ik een week antibiotica nemen en dan was ik nog op tijd langsgekomen zei de dokter toen, omdat zo'n ontstoken beet zelfs tot bloedvergiftiging kon leiden.
Maar dit jaar leek mijn bloed van mindere kwaliteit. Vrouwelijke mugwezens leken mij voorbij te vliegen, op zoek naar ander hapklaar lekkers. Tot ... de Gentse Feesten en de kamer waar wij ons 's morgensvroeg te slapen legden. De vensters hadden een ganse dag opengestaan, als invitatie op de opendeurnacht die later zou plaatsvinden (had ik dát geweten) en de mugopkomst was klaarblijkelijk groot. Ik gok dat de rest zo'n hoog alcoholpercentage in het bloed had, dat ze besloten enkele stalen van mijn bloed te nemen en mij dan toch wel wisten te smaken.
En dus werd ik de volgende voormiddag wakker met zeven muggenbeten op mijn rug en drie muggenbeten op de rechterarm. Waren het tien bitchen van muggen of één überbitch? Wie zal het zeggen?

Feit is dat mijn muggenstekker en bijhorende Vapona-tabletten voortaan steevast mee in de handbagage gaan. En dan maar hopen dat de zomerlocaties voor de andere helft van de zomer allemaal een stopcontact hebben ...