Om te zien

Curly Tree

Omdat jullie al eventjes weer niets te lezen hebben gekregen,
krijgen jullie als troost iets om te zien.
(jaja, ik heb eindelijk de penselen vastgenomen)
Het zijn nu eenmaal stressy tijden in Casa Sylvie en M.: nieuwe job, nieuw huis met bijhorende verhuis en vanalle papierwerk dat daarmee gepaard gaat.
Geen excuus, maar toch ...

Fijne feestdagen aan iedereen!

Gezellige feestdagen, met de verwarming goed hoog ... Ben ik echt de enige die steevast met een fleecedekentje in de zetel kruipt om op te warmen, als ik juist thuis ben en de chauffage nog niet opstaat? Ik ben echt een koulijder en 's nachts heb ik dan ook altijd mijn warmwaterblaas als noodzakelijk accessoire in bed. Naast de lichaamswarmte van M. natuurlijk ...
En sinds gisteren zijn we ook een kussen rijker in bed! Kussensloop van de kringwinkel meegenomen, op hoge temperatuur met Dixan Lavendel gewassen en versierd met een kattenbeest! Poepiesimpel en een leuk tijdverdrijf ...

En wat hebben we allemaal gekregen met Kerst? Nuttige cadeautjes van het gevraagde lijstje, waaronder een schildersezel (om echt geen excuus meer te hebben de sneeuwwitte schildersdoeken die M. voor mijn verjaardag cadeau gedaan heeft, die in mei was notabene, onbeschilderd te laten), cadeaubons, geld, ...

Maar het allermooiste kerstgeschenk dit jaar is ons kleine nichtje Emma! Zo mooi, zo schattig, zo klein ... Ik kan als trotse tante het nieuwe jaar in! Een jaar vol nieuwe uitdagingen en nieuwe mensen en mensjes!
En u, wat kreeg u voor Kerst?

Mag ik je kussen

op bed leggen?

Natuurlijk gij!

Lonely

Ik mag mezelf gelukkig prijzen dat ik hier nog een kattenbeest rond heb lopen. Aangezien ik toch nogal sociaal aangelegd ben, ga ik dood aan doodse stilte in huis. Ok, je kan de radio of de tv opzetten en tegen een kat praten die eigenlijk alleen maar terugmauwt, maar helemaal alleen wonen zou echt niets voor mij zijn. Gelukkig zijn er de vriendjes en vriendinnetjes om wat eenzame gaten op te vullen, maar er blijven altijd gaten over die zelf op te vullen zijn.
Met Frigo als inspiratie heb ik de eenzaamheid proberen op te vullen door een gezelschapsbeestje te maken (afwerking volgt nog later in een ander dood moment) en aangezien het regenweer op zondagmorgen mijn gepland tochtje naar de rommelmarkt in de war stuurde, heb ik die frustraties ook even op papier geuit. En zo is het weekend weer om.

Een mens zou haast blij zijn om te moeten gaan werken en onder de mensen te komen. En bij deze mag de klok voor mij dan ook verder gedraaid worden naar vrijdagavond. Het moment dat ik samen met M. een vakantie van twee weken inga. Olé!

Muggenissen

1. Gentse Feesten by night
2. Gentse Feesten by day
3/4. Balkonbloemetjes
5. Marimekko-like beker

Yes, dacht ik één dezer dagen. We zijn al bijna half de zomer en ik heb nog altijd geen last van zoemende muggen en de daarbij horende beten, waar ik nog al eens allergisch op kan reageren. Lees: bulten quasi zo hoog als de Mont Blanc (ok, misschien lichtjes overdreven) omringd door een pijnlijke, jeukende rode plek, die met momenten zelfs stijf kan worden en dan dus ontstoken is. Dat weet ik nu. Vorig jaar kon ik een week antibiotica nemen en dan was ik nog op tijd langsgekomen zei de dokter toen, omdat zo'n ontstoken beet zelfs tot bloedvergiftiging kon leiden.
Maar dit jaar leek mijn bloed van mindere kwaliteit. Vrouwelijke mugwezens leken mij voorbij te vliegen, op zoek naar ander hapklaar lekkers. Tot ... de Gentse Feesten en de kamer waar wij ons 's morgensvroeg te slapen legden. De vensters hadden een ganse dag opengestaan, als invitatie op de opendeurnacht die later zou plaatsvinden (had ik dát geweten) en de mugopkomst was klaarblijkelijk groot. Ik gok dat de rest zo'n hoog alcoholpercentage in het bloed had, dat ze besloten enkele stalen van mijn bloed te nemen en mij dan toch wel wisten te smaken.
En dus werd ik de volgende voormiddag wakker met zeven muggenbeten op mijn rug en drie muggenbeten op de rechterarm. Waren het tien bitchen van muggen of één überbitch? Wie zal het zeggen?

Feit is dat mijn muggenstekker en bijhorende Vapona-tabletten voortaan steevast mee in de handbagage gaan. En dan maar hopen dat de zomerlocaties voor de andere helft van de zomer allemaal een stopcontact hebben ...

Blue apples

Roses are red
Violets (and some apples) are blue
Sugar is sweet
And so are you

(Happy birthday, S.!)

Meet knuffelkat

Knuffelkat ligt hier nog op mijn buik, maar ligt vandaag hopelijk al in de armen van Ann.
Knuffelkat is speciaal gemaakt om geknuffeld te worden en troost te bieden. En ik besloot om knuffelkat aan een warm nestje te geven, waar ze hem misschien wel kunnen gebruiken.
Lieve Seppe*, je wordt hier nog altijd enorm gemist!

Mijn zomers weekend was gevuld met:
- (vals) zingen met de collega's op Milk Inc. (dat moet ook eens kunnen)
- afzakken naar het stamcafé met de overgebleven toffe collega's en tegelijkertijd de vriendjes en vriendinnetjes ontmoeten
- tot 3u 's nachts buitenzitten
- een verdwaalde spin op mijn hoofd en het erbij horende gekrijs
- uitslapen tot een niet-schappelijk uur
- yoghurtjes eten op het terras
- bloempjes gieten en merken dat er nieuwe knoppen zijn
- koude schotels en barbecue
- vanille-ijs met aarbeien en chocoladesaus
- duffen in de zetel
- een voor mij passief volleybaltornooi
- een kreeftenkleurtje aan het eind van het weekend

Mijn weekend was een perfecte voorbereiding op mijn weekje vakantie (mét zon)!
Soms ben ik toch zo'n gelukzak hè.

Birthday girl

Links: beschilderde kom voor verjaardag van schoon-zusje
Rechts: rood vaasje van Hema (love Hema & love rood)

Adoptiebord

Er was eens Iemand die besliste dat hij/zij een arm bord niet meer nodig had. Die Iemand had wel het gezonde verstand om het arme bord naar de kringwinkel te brengen, zodat aan het stuk servies een tweede leven geschonken kon worden door iemand die het bord kon gebruiken. Mijn scherpe oog - hierbij dank ik mijn best werkende zintuig - zag deze schat liggen en ik besloot dan ook om de 10 luttele rosse centjes die ervoor gevraagd werden uit mijn bollenportemonneetje te schudden en het bord een nieuwe thuis te geven.
Samen met het bord heb ik een geweldige avond beleefd. Ik leefde mij volledig uit met mijn Jaxhair-penseeltje (overblijfsel van het middelbaar, alwaar wij van de mevrouw van P.O. met 'merkpenselen' moesten schilderen uhum) en maakte het arme bord een beetje rijker.

Dank u, Iemand! Het bord is wel gelukkig bij ons, denk ik.