Als de wijn is in de man, is de wijsheid in de kan

Het einde van 2009 nadert met rasse schreden en ik wens aan iedereen dan ook een fantastisch en spetterend jaareinde, met veel figuurlijke bloemetjes die buitengezet worden, veel verantwoord vuurwerk, veel champagne of namaakchampagnebubbels en geweldige vrienden om het jaar af te sluiten en een nieuw in te zetten. Traditiegetrouw is het de gewoonte om een aantal goede voornemens te maken, die volgend jaar waarschijnlijk steevast weer in hetzelfde lijstje zullen staan, maar een mens kan maar proberen ... Nobody's perfect, niet waar?

Hier dus mijn 10 voornemens voor het nieuwe jaar (zo lukraak uit het hoofd, kan goed dat deze lijst nog aangevuld moet worden):

1. Nóg meer lachen. Dat is goed voor de gezondheid naar het schijnt (spiertraining + stressverlagend).
2. Minder zagen. (op speciaal verzoek van M.)
3. Geen belangrijke verjaardagen vergeten. (niet dat ik die vroeger vergat, maar dit blijft van belang)
   
4. In de plassen springen als het regent in plaats van over weer en wind te zeuren (zie ook puntje 2)
5. De naaimachine minstens aanraken en als het goed is, ook effectief iets produceren.
6. Veel tijd maken voor het petekindje van M., vrienden en familie.
   
7. Proberen de perfecte huisvrouw te zijn. Dus meer kuisen en strijken. Of als het echt te erg wordt, de hulp van Tante Kaat inroepen.
   
8. Meer fruit eten. Liefst ook gecompliceerd fruit (appelsienen en dergelijke), maar simpel fruit is ook al goed.
   
9. Echt élke week naar de zumba gaan, dat is ook gezond naar het schijnt.
10. En last but not least: mij geweldig inzetten voor de nieuwe job!

Dat is al iets om mee te beginnen, niet?

Fijne feestdagen aan iedereen!

Gezellige feestdagen, met de verwarming goed hoog ... Ben ik echt de enige die steevast met een fleecedekentje in de zetel kruipt om op te warmen, als ik juist thuis ben en de chauffage nog niet opstaat? Ik ben echt een koulijder en 's nachts heb ik dan ook altijd mijn warmwaterblaas als noodzakelijk accessoire in bed. Naast de lichaamswarmte van M. natuurlijk ...
En sinds gisteren zijn we ook een kussen rijker in bed! Kussensloop van de kringwinkel meegenomen, op hoge temperatuur met Dixan Lavendel gewassen en versierd met een kattenbeest! Poepiesimpel en een leuk tijdverdrijf ...

En wat hebben we allemaal gekregen met Kerst? Nuttige cadeautjes van het gevraagde lijstje, waaronder een schildersezel (om echt geen excuus meer te hebben de sneeuwwitte schildersdoeken die M. voor mijn verjaardag cadeau gedaan heeft, die in mei was notabene, onbeschilderd te laten), cadeaubons, geld, ...

Maar het allermooiste kerstgeschenk dit jaar is ons kleine nichtje Emma! Zo mooi, zo schattig, zo klein ... Ik kan als trotse tante het nieuwe jaar in! Een jaar vol nieuwe uitdagingen en nieuwe mensen en mensjes!
En u, wat kreeg u voor Kerst?

Samen

Ook naar buiten geweest vandaag?
Geprobeerd om te fietsen, dan toch maar weer afgestapt, om vervolgens verder door de sneeuw te ploeteren?
Onbekende mensen tegengekomen die net hetzelfde meemaakten en lachten of bevestigden dat het niet makkelijk was, vooruit proberen te komen in die witte massa?
Bekende mensen gezien en grapjes gemaakt dat het zo'n goed weer was?
Een buurman wiens auto in de sneeuw vastzat geholpen?

Het gevoel van 'wij tegen de sneeuw', ook al was het landschap zo sprookjesachtig?
Voor mij was het al een beetje Kerstmis vandaag ...

Als ik er morgen weer niet met de fiets door zou moeten, zou het nog veel mogen sneeuwen van mij ...

Klets

Ik verdien kletsen op mijn blote poep, omdat ik jullie weer een tijdje in de kou heb laten staan. Toepasselijk voor het seizoen alleszins, maar ik hoop dat jullie mild voor mij zijn, aangezien ik in deze vrieskou liever niet de broek laat zakken om de nodige straffen in ontvangst te nemen. Misschien helpt het als ik zeg dat ik deze week al een goei klets (=verkoudheid; ter verduidelijking, want ik heb al gemerkt dat sommige collega's vreemd opkijken als ik die 'uitdrukking' gebruik) vastgehad heb en dus serieus wat wc-rollen heb opgebruikt om het nodige gesnotter en genies op te vangen.
Onkruid vergaat niet, dus dat zijn we weer doorgekomen, wat ervoor zorgde dat ik toch kon genieten van een gezellig druk weekend. Twee keer dit weekend moesten we in Antwerpen zijn, waardoor De Lijn toch goed aan ons verdiend heeft en waardoor ik weer even een afkeer heb van bussen in het algemeen. Op zaterdagavond brachten we een bezoek aan het gezellige nestje van vriendin F. in een gerellige Antwerpse buurt. Gelukkig had ik drie bodyguards bij, zodat we veilig ter plaatse geraakten. Wat cava's en wijntjes later, namen we de laatste bus huiswaarts en ploften we vermoeid ons bedje in.
De volgende morgen moest en zou ik naar de Markt van Morgen gaan en mijn wil is blijkbaar soms toch wet. Dus stapten we weer de bus op om een dikke twee uur later te staan bevriezen op een supergezellig marktje met superoriginele spulletjes. Zoals verwacht ben ik aan een bolletjesrok van Lovely Mariquita bezweken en heb ik ook wat prachtige kaartje van de Kaartenmakerij (www.dekaartenmakerij.be) aangeschaft. Om onze teentjes te ontdooien, hebben we ons nog op een warme koffie getrakteerd en hebben we in de gauwte ook nog wat kerstcadeautjes gekocht.
En zo kwam er weer een veel te snel eind aan een veel te leuk weekend.

Kogel

De kogel is definitief door de kerk. Het doek is gevallen over mijn 'carrière' bij mijn huidige werkgever.
In de snelle selectieprocedure moest ik geen twee keer nadenken over een job bij Casa International en moest ik mij soms in de arm knijpen om toch maar zeker te zijn dat ik niet aan het dromen was. Nu alles in kannen en kruiken is en ik in januari elke dag naar Itegem zal moeten pendelen, speelt soms lichte twijfel op, maar ik veronderstel dat dat volstrekt normaal is, als je aan een nieuw (werk)hoofdstuk in je leven begint. Ik weet gewoon dat het de goede beslissing is en dat ik ongelooflijk veel bij zal leren in mijn nieuwe job. En op de koop toe kan ik nog eens dagelijks mijn lievelingstaal gebruiken. Qué maravilla!
Goed nieuws voor mij, maar slecht nieuws voor het bedrijf waar ik nu werk natuurlijk. Vandaar dat ik ook met knikkende knieën mijn ontslag gaf gisteren en dat het ongeloof duidelijk in de ogen van mijn baas stond af te lezen. En natuurlijk, je mag het als baas erg vinden dat een goede werkkracht (kwestie van even bescheiden te zijn) uit het bedrijf vertrekt, maar probeer me dan niet meer te overtuigen. Mijn klik is gemaakt, mijn knop is omgedraaid. Ik ga heus niet voor een kwak geld bovenop mijn huidig loon beslissen om wél te blijven. Begin dit jaar vroeg ik nog een loonsverhoging (die ik niet kreeg), nu is het spijtig genoeg te laat.

Vaarwel bedrijf! Over een tijdje ben ik weg en ik neem mijn enthousiasme en motivatie met me mee!
(Noot aan Casa: Ik heb nog een paar hele toffe collega's. Zou ik die mogen meebrengen alstublieft?)