Eucalyptus, mijn vriend.
Ook al ben ik het ganse weekend binnen gebleven in het warme gezelschap van de chauffage, nog hebben de beestjes mij kunnen vinden. 'Dat komt door die wind', zegt mijn mama dan. En nu lijkt het of de reuzenverkoudheid zich langs elk gezichtsonderdeel een weg naar buiten probeert te zoeken. En ze zit overal: druk op de oren, waterige oogjes, pijn in het hoofd, lopende neus.
En mijn twee bondgenoten in de strijd tegen de beestjes zijn nog immer Dafalgan - you never let me down- en eucalyptus. Eucalyptuszakdoekjes zijn hemels in deze verkoude tijden.
Als ik hier dus eventjes niets schrijf, dan ben ik aan het vechten, lieve mensen. Tegen de beestjes in mij, samen met mijn eucalyptus. Al moet ik ervoor uitkijken dat eucalyptus niet in mijn oog belandt. Géén aanrader.
Posts
3 opmerkingen:
niks gene weerstand hé... ge moet die zakdoekskes opeten.
Wel ik zit hier ook snipverkouden, droge hoest. Vooral 's nachts...tof zene.
Koppijn. En dan dat str....t-weer hé.
Zie dat je vlug beter bent. Laat je maar lekker verwennen.
Liefs
Maar kind toch, hopelijk is het al wat beter ondertussen!!!
Het zonnetje is in ieder geval alweer van de partij.
Ik moet zeggen: ik was wat misleid door je fotootje. Ik dacht al dat je de trotse meter was geworden van een koala genaamd Eucalyptus in de zoo van Plankendael :-)
Een reactie posten