Twijfel

Vandaag ben ik met de auto komen werken. Niet omdat ik lui ben en ook niet omdat het zo'n verschrikkelijk regenweer was en is - ook al kwam dat vandaag dan eigenlijk toch wel goed uit. Nee, ik ben met de auto, omdat ik straks met Spek ga eten. In De Post in Geel. Om eens te zien of de goede commentaren die ik daar al over gehoord heb, wel echt kloppen en om natuurlijk nog eens goed bij te babbelen.

Goed, ik was dus met de auto deze morgen. En half het bedrijf moet dat waarschijnlijk wel gezien hebben, zo ook Sid Frisjes . Die lachte wel eens ferm in zijn vuistje, toen ik ten eerste ver weg op de parking, waar nog veel plaats was, - waarom moeilijk, als het makkelijk ook kan - ging staan en dan volgens een andere collega moeilijk uit de auto geraakte. (het was stormweer én ik moest mijn sjakos én paraplu meenemen uit die auto) Nadat de paraplu geen vrijwillige medewerking bood en perse paraplu moest gaan staan, vroeg ik mij al halverwege af of ik de auto nu wel op slot had gedaan. Dat komt wel eens meer voor dat ik twijfel of ik deuren op slot heb gedaan. Geërfd van de mama of toch alleszins een overblijfsel van het thuiswonen. Dus weer terug naar de auto. Auto op slot - check. Ik kon gerust mijn weg door het regenweer vervolgen. Op mijn bureau aangekomen, werd ik verwelkomd door een mail van Sid Frisjes, 'of de auto toch wel écht op slot was?' Ik lachte eens met mezelf - dat moet soms eens kunnen - en met de mail. Tot Sid Frisjes vertelde dat zijn vriendin dikwijls hetzelfde voorheeft met de handrem. 'Sh*t, de handrem', vloekte ik, 'heb ik die wel opgetrokken?'. Na een kwartier gepieker, gepanikeer, gezaag & omwille van dat laatste lichtjes aangespoord door de collega's, ging ik weer richting auto. En daar aangekomen, was er dus niets aan de handrem. Ik heb dus voor de nodige hilariteit gezorgd vandaag en nu zouden er nog twee konijntjes mijn auto aan het verplaatsen zijn zeker!

Morgen kom ik gewoon weer met de fiets, weer of geen weer!