Ik heb nooit echt uitgesproken beslissingen gemaakt in mijn leventje.
Sommige kinders weten van jongsaf al wat ze willen worden: dokter, piloot, dierenarts of popidool. Ze worden 'geroepen', zoals een pastoor door God geroepen wordt. Hun hele hart en ziel weet wat hun doelsbestemming is en van daaruit kunnen ze dan ook de juiste keuzes maken. Ik niet. Ik werd al misselijk als ik eraan dacht later iemand te moeten opereren en al dat bloed en die pompende organen te moeten zien. Ik kreeg al faalangst als ik mij op een podium zag staan en was al helemaal bang van honden, dus zoveel jaar studeren om dierenarts te worden, was ook niet voor mij weggelegd. Nee, ik zou wel zien wat er ging komen.
Go with the flow, zoals ze zeggen.
Van de lagere school naar de richting Latijn in het middelbaar, omdat je toch bovenaan moest beginnen en omdat ik 'dat best wel aan zou kunnen' volgens mevr. M. van het 6de leerjaar. Voor ik het wist, zat ik in het zesde middelbaar, nog altijd in richting Latijn en wat moderne talen erbij. Heel logische keuze, want van wetenschappen en wiskunde bakte ik vrijwel niets. In plaats van zoals mijn klasgenoten voor een specifieke richting te kiezen zoals farmacie of geschiedenis, ging ik maar weer verder in de
vage richting van de talen, 'omdat ik Frans goed kon en Spaans toch wel een heel erg mooie taal vond.' Na vier jaren feest op kot, maar ook geworstel met Spaanse en Franse cultuurvakken - ja, mama, ik heb ook goed geleerd - stond ik plots op de arbeidsmarkt. Voor ik het wist was ik zonder boe of ba een commerciële richting ingeslagen in een sector waar ik van zijn leven nooit had willen terechtkomen: financiën en verzekeringen.
En daar ... trappel ik 2,5 jaar later nog altijd ter plaatse, niet wetend waarop of waaraan, waarheen of waar niet heen, met heel wat ideeën in het hoofd die hun uitweg of uitwerking niet kunnen of willen vinden en voeten die ondertussen wortel geschoten hebben. Moet ik toch gaan lesgeven, zodat ik samen met M. van heel wat vakantie kan genieten en toch ietwat mijn eigen ding kan doen? Of misschien een opleiding marketing gaan doen en het commerciële pad blijven volgen? Of het meest waanzinnige idee van alle ideeën: iets op mezelf beginnen, waar nog de nodige kennis en techniek voor bijgeschaafd moet worden en vooral enige sponsors voor gezocht moeten worden - als ik al zou weten wat ik juist zou willen doen? Of misschien toch maar gewoon de lotto winnen? Of eilandbewaarster worden - eilanden genoeg toch? Of ...?
Hoe weet iemand wat hij of zij wil? Weten jullie wat jullie willen?
Ik zou willen dat ik wist wat ik wou ...
Posts
